Gaan we lekker aan de wandel (eindelijk want de kleinste baas is ziek), mag ik helemaal niets.
Ik mocht gelukkig wel los, omdat dat al heel snel kan.
Maar toen we langs de vijver liepen en ik eendjes op het ijs zag, mocht ik er niet eens achteraan.
De baas had geen zin in zwemmen zei ze, dat is toch gemeen?
Vervolgens loopt er op de dijk een wandelaar, dat is toch leuk om mee te spelen.
Dus ik ren de dijk op, roept de baas me terug.
Nu doet ze dat wel vaker, omdat niet alle grijze mensen mij op kunnen vangen.
Ik sprint dus van de dijk af, ligt daar een dode meeuw.
En ik vond dat wel een goed idee voor de lunch.
Vond de baas dus ook niet goed.
Verder hebben we wel heel lekker gerend, maar ik mag ook nooit iets.
Vinden jullie mij nu ook zo zielig?
Poot en knuffels van Demon











3 doggies