Uitvallen naar andere honden

Ik heb sinds december 2 honden, Roxy en Milo, allebei Arubaanse straathonden die ik via de Animal Rescue Aruba heb gekregen.

Roxy was toen ongeveer 7 maanden. Haar eigenaren hadden haar in de steek gelaten (ze werd volgens horen zeggen ook niet al te zachthandig behandeld) en ze kreeg dus geen eten meer. Daarom sprong ze over het hek en ging op straat leven. Gelukkig kreeg iemand het in de gaten en kon ik haar nemen. Ze had zware bloedarmoede, maar dit hebben we inmiddels redelijk op de rails!
Milo was 10 weken en was samen met haar moeder op straat gevonden. Haar moeder zit nog in de shelter en is ook erg lief!

Roxy beet in huis veel kapot.. Met veel geduld en m.b.v. een kong gaat dit nu erg goed! De eerste maand kon ik met haar niet echt wandelen, omdat ze nog niet geent was. Nu heeft ze de eerste enting gehad (wordt maandag gestereliseerd en kan drie weken daarna de tweede enting krijgen) en kan ik dus wel wandelen. Ze reageert ehter niet zo positief op andere honden. Eerst ging ze er gewoon vandoor (gelukkig naar de auto) maar de laatste twee keer viel ze aan.. De andere hond ging onderdanig op de grond liggen en deed echt niks! Ik kon het op tijd stoppen maar ze blijft grommen en haar haren staan echt rechtovereind.Gisteren kwamen we toevallig dezelfde hond weer tegen en het ging beter, todat de hond met zijn snuit richting haar snuit kwam en toen reageerde ze weer. Ook naar pups doet ze lelijk! Ze luistert redelijk goed en op die momenten kan ik haar (nog) goed stoppen, maar ik wil haar helpen om beter met andere honden om te gaan.

Ik wil met haar naar de hondenschool maar moet wachten tot de tweede enting, ik hoop dat ze me e daar kunnen helpen! Hebben jullie in de tussentijd nog tips en advies?

Ik heb ook een ander berichtje geplaatst over voeding waar ik hulp bij kan gebruiken:http://www.hondenpage.com/hondenforum/65654/advies-gevraagd!.php
Ik weet niet welke brokken en welk vlees het meest geschikt is!


Alvast bedankt voor jullie reacties!

Ik zou echt een hele goede gedragsdeskundige erbij halen,echt veel te complex wat je in huis hebt gehaald.Ze zijn jong,niet gesocialiseerd en ook nog 2 tegelijk.Kijk even op deze site ,zie link onderaan.
Ik denk niet zo je er zo uit gaat komen,de gedragsdeskundige die ik je aanraad daar heb je echt wat aan,werkt positief en met kalmerende signalen,dat houdt in dat hij heel goed kijkt naar haar signalen enz enz en jou heel goed op weg helpt en ondersteunt.


Raar dat die organisatie je ook 2 jonge honden tegelijk laat adopteren,alsof je aan 1 'probleem'hondje je handen niet volgenoeg hebt.
(weet er alles van)

Mag ik vragen of je dan in Nederland woont??Want ik vind het raar dat ze ongënt NL in zijn gekomen anders,ik weet dat honden namelijk NL niet in mogen zonder inentingen en zeker niet zonder Rabiës enting.En die Rabiés enting moet eerst een hele maand inwerken en dán wordt er nog bloed afgenomen of ze wel genoeg antistoffen hebben aangemaakt....en dan mag je NL in...


http://www.calmingsigns.nl/

Bedankt voor je reactie en advies!

Sorry ben niet helemaal duidelijk geweest! Ik woon ook in Aruba. Ik heb bewust gekozen voor twee honden, omdat ik overdag werk en dan niet alleen zijn. De honden zijn deels ook als waakhond bedoeld. Ik woon hier alleen en honden zijn dan echt goed voor mijn veiligheid en die van mijn spullen!

Ik zie nu je andere topic...helaas woon je niet in NL en kun je zo ook niet gebruik maken van die gedragsdeskunidge....

Ja lastig..dan probeer ik je wat advies te geven(een leek met veel ervaring met mijn eigen bange hond en die ook weer op de rails gekregen).

Probeer met haar juist de dingen (honden) die ze eng vindt te ontwijken door in een bocht te lopen,dat is normaal honds gedrag.Blijf zelf heel rustig en begeleid haar overal doorheen,wees als een ouder voor haar.Verplaats je in haar,zij vindt het eng..en hoe zou jij je zelf het veiligst voelen als je haar was(mishandeld,op straat voor jezelf opkomen,alles zelf doen.)dat is een zwaar bestaan.
Waar het om gaat is dat zij eerst bij jou een vertrouwd gevoel krijgt en die kweek je alleen door heel veel liefde en geduld.Naar mate zij jou vertrouwd en het gevoel heeft dat zij bij jou hoort zal zij jou ook makkelijker volgen,in de keuzes die jij maakt.

Zoals met de situatie dat ze naar andere vreemde honden gromt(op zich niks mis mee hoor,is een natuurlijke manier van waarschuwen,maar als zij voelt dat ze bij jou hoort,en jij zou op zo'n moment -dat zij de andere hond in het vizier krijgt-weg lopen van de situatie,dan zal zij jou volgen.Dus kun je die stress voor haar voorkomen,maar zoals ik het lees gromt ze alleen en staan haar haren overeind.Is allemaal normaal.

Helaas zal alles echt niet zo snel gaan als dat het lijkt hoe ik het omschrijf.Zulke hondjes zijn echt flink getraumatiseerd en hebben héél véél tijd nodig om rustig te worden en vertrouwen terug te krijgen.
Hier kunnen jaren overheen gaan.

Lees deze linkjes even door,waren voor mij heel leerzaam.

http://kynoblog.com/artikelen/kalmerende-signalen-de-kunst-van-het-overleven

http://kynoblog.com/artikelen/de-puppy-en-de-jonge-hond-over-opgroeien

En misschien is mijn vorige reactie te heftig...ik las jou stukje toen meer als datze al gebeten had en zo.Maar nu lees ik beter en lijkt het of ze alleen heeft gegromd...

Dank je, ga de links zeker lezen!!
Ze viel die ene hond wel echt aan, maar op mijn commando hield ze op. Die hond had gelukkig ook niks. De eigenaresse was nederlands en ik ben een stuk met haar meegelopen, de honden gewoon nog los. Roxy ging heel dicht naast mij lopen en wilde nog 2x op de hond afgaan, maar ik hoefde maar kort wat te zeggen en ze hield op.

Ik denk dat ik zelf ook wil dat het te snel gaat Ik zal zelf mijn verwachtingen bij moeten stellen en er rustig aan werken. Ik neem haar bijv wel mee naar het strand ed en het gaat met kleine stapjes vooruit, maar ze heeft gewoon heel wat meegemaakt!

Het is alweer een aantal weken geleden dat ik heb geschreven. Tijd voor een update!
Met Milo ben ik begonnen met een hondentraining, als ik met haar klaar ben dan is Roxy aan de beurt. Omdat Roxy nog niet al haar entingen had, heb ik Milo eerst gedaan.
De afgelopen tijd zijn we vaak bij de dierenarts geweest. Roxy werd gesteraliseerd, maar de baarmoeder en eierstokken gingen scheuren. Ze heeft veel bloed verloren en had een grote wond. Gelukkig is ze er weer bovenop gekomen, maar het was flink schrikken! Tijdens de bezoeken aan de dierenarts was het wachten in de wachtkamer echt verschrikkelijk. Blaffen, grommen etc. Als ik haar aantikte schrok ze zo dat ze in reflex hapte. Als ze zag dat ik het was dan kromp ze in elkaar en begon me te likken (twee keer gebeurd). Ook tegen andere mensen begon ze te grommen. Ze was erg gespannen en onzeker. Eenmaal in de behandelkamer was ze nog steeds wat bang, maar wel weer gewoon lief.

Eergisteren kwamen we met wandelen een hond tegen van de hondentraining. Deze hond is lief, maar wel wat dominant en druk. Milo rende er meteen op af en Roxy ging ook kijken. Ze heeft een paar keer gesnauwd en hem goed achternagezeten. Tussendoor kwam ze steeds naast me lopen en keek naar me alsof ze wilde vragen 'doe ik het goed'. Op de moment dat ze lelijker tijd, corrigeerde ik haar en hier reageerde ze goed op. Gisteren kwam ik twee vreemde honden tegen. De eerste was rustig en dat ging ook erg goed. De tweede was wat druk en speels, waardoor Milo bang werd. Roxy ging haar beschermen door te snauwen en hem weg te jagen. Echt bijten deed ze niet. Tussendoor liepen ze gewoon naast elkaar als ze allebei rustig waren. Roxy haar haren stonden wel steeds overeind, ze weet nog niet zo goed wat ze moet doen en ze blijft veel bevestiging zoeken.

Al met al ben ik erg blij met deze vooruitgang!