Ik voel me schuldig

Ik voel mij ontzettend schuldig tegenover Quinto
Ik heb deze geweldige lieve en leuke hond begin 12-10-2010 geadopteerd,
maar de gedachte dat hij bij iemand anders beter af is spookt steeds vaker bij me door m’n hoofd.

Een aantal weken nadat ik hem heb geadopteerd kreeg ik te horen dat de klachten die ik heb chronisch zijn en dus niet tussen m’n oren zitten zoals eerder tegen me werd gezegd.
Als ik deze diagnose (FM en CVS) eerder had gehoord had ik Quinto nooit geadopteerd maar hem alleen in de opvang gehouden zoals eigenlijk de bedoeling was

Het is zo’n ontzettend energieke hond en heeft het echt nodig om elke dag flink te wandelen, te rennen, te ravotten en te trainen, want hij leert ontzettend makkelijk en vindt het ook leuk om te leren. Ik probeer hem ook geestelijk te vermoeien door denk/zoek spelletjes te doen of met hem te trainen/clickeren maar zijn energieniveau ligt zoveel hoger dan het mijne waardoor ik iedere keer over mijn eigen grenzen ga met alle gevolgen van dien.
Het wordt steeds moeilijker om het op te brengen waardoor ik het steeds meer als een opgave zie om weer een flinke wandeling te maken en er steeds minder van geniet.

Ik voel me zo schuldig naar hem toe en heb sterk het gevoel dat ik hem tekort doe en hij elders veel gelukkiger zou kunnen zijn.

Wat zouden jullie doen in deze situatie?

ik zou kijken of er iemand in de buurt een leuke hond heeft waar hij mee mag spelen
en wie weet laat die eigenaar je hond uit zo dat ze samen kunnen rennen en zo
en daarna slaapt hij lekker bij jou en blijft het jou hondje

Ik zou net als Milly op zoek gaan naar versterking..

Quinto is natuurlijk ook nog erg jong, wat niet meehelpt aan de energie die hij heeft.

Als je niemand kent die kan helpen, dan zou ik informeren met de stichting waar hij vandaan komt, of zij je kunnen helpen en wat je nu moet doen..

Heel veel sterkte, voel je zeker niet schuldig, je leeft in het hier en nu, toen je Quinto hield wist je dit nog niet.

ooo wat lastig

Is er misschien geen mogelijkheid, dat Quinto 1 keer per dag met de uitlaatservice mee gaat, of dat iemand anders 1x per dag lekker met hem gaat rennen/uitrazen?

Ik vind het erg moeilijk wat ik zou doen in zn situatie. Ik denk dat ik zou kijken of je misschien iemand in de buurt heb die hem wil uitlaten en dat het wel jou hondje kan blijven.
Ik wens je in ieder geval er veel sterkte mee en hoop dat er een oplossing voor komt!

Trouwens wat een prachtige naam heeft je hond

Ik zou eens bij Marit gaan informeren,die met de 'altijd drukke border collie's',zij clickert ook met ze,en zo krijg je je hond geestelijk moe,dat is toch net zo goed als lichamelijk,zo kun je de wandelingen "normaal"houden voor jezelf en thuis met hem clickeren..??

Er zijn hier in de omgeving genoeg mensen met honden maar er zijn er maar 2 of 3 waaraan ik mijn honden zou toevertrouwen.
Maar laten die nu juist zelf even in een vervelende periode zitten

En een uitlaatservice heb ik ook al eens over nagedacht, maar als ik dan het verhaal van Google (vermiste toller) lees dan is dit voor mij eigenlijk geen optie omdat je je hond toch aan een vreemde meegeeft, iets wat ik erg moeilijk vindt om te doen

Je moet doen waar je zelf achter sta. Als je ziekelijk ben ben je ook niet in staat vaak om je hond elke dag met een uitlatingdienst mee te geven en wat in de weekende. De hond is nog jong dus past zich overal aan. Je kunt naar een ander huis zoeken er zijn mensen genoeg die met alle plezier een hond willen hebben. Overgens zitten hier mensen genoeg die een leuke hond zoeken als ik alle berichten mag geloven.
Maar nogmaals, jij kent je eigen omstandigheden het best en doe waar je zelf achter sta

mijn buurvrouw zit ook in die situatie en ik loop elke dag met haar hond heel lang

Ken je misschien een meisje of jongetje die gek is op honden en dolgraag jouw hond uit wil laten?

Lastig. Ik vertrouw Bijou ook aan niemand anders toe, dus ken dat, het idee dat er iets gebeurd is te groot voor mij om het te doen.

Tja, wat ik zei, bellen met de stichting waar hij vandaan komt?

CVS kan op ten duur over gaan dacht ik? Als ze nou tijdelijke opvang hebben, zoiets..

Er zijn zoveel mogelijkheden om je hond toch meer plezier te geven. Denk eens aan een uitlaatservice of een dagopvang voor honden. Of plaats een advertentie bij de plaatselijke supermarkt dat je iemand zoekt die jouw hond zo nu en dan even lekker uit kan laten. Er zijn genoeg hondenvrienden die dat graag voor je zouden willen doen....Pas als je echt geen andere uitweg meer ziet en je ziet dat je hond echt niet meer happy bij je is, dan zou je erover na kunnen denken om hem toch te herplaatsen. Succes en sterkte...

Ik vind het ook erg moeilijk in zo'n situatie!!
Heb je niet een goede vriend die wel even met hem zou willen apporteren of frisbeeën??
Zet anders een PB!! iemand die in de buurrt woont er dan met een vergoeding zou willen doen!!
ik hoop u een beetje geholpen te hebben!
MVG

Is het niet gewenning dat de hond zoveel beweging nodig heeft? Dobby is een typje adhd, maar ik laat hem nu 60-70 minuten per dag uit. Juist omdat hij zo druk is, is hij rustiger als ik minder loop.

Je kunt het allicht een periode proberen.

O Mandy, wat naar...
Kan je niet iemand zoeken die elke dag met Quinto gaat lopen... probeer je het een paar keer samen en als je ziet dat het goed gaat heb je misschien een oplossing.
Ik kreeg geen hond toen ik nog een kind was en heb vanaf mijn 13e ongeveer dagelijks lange tochten gemaakt met de hond van mijn huisarts, zo had ik toch een beetje een hond en was hij ook geholpen omdat hij in de week geen tijd had om zijn hond lang uit te laten..

Ik heb je een pb getuurd

Groetjes ivonne

ik herken dit helaas. Ook ik vang honden op als gastgezin en juist toen ik een drukke en erg levendige herderpup hier had kwam ik zelf in een ernstige dip terecht door andere dingen. Ook ik kon het niet meer opbrengen voldoende tijd aan de hond te geven die dit ging vergelden door veel dingen in huis te gaan slopen. Ik heb toen na 2 dagen contact opgenomen met de stichting en een ander gastgezin en dezelfde dag heb ik huilend afscheid genomen van de pup. gelukkig was er in dat andere gastgezin wel voldoende tijd voor haar en kon ze met de andere honden mee naar het bos om alle energie weer in goede banen te krijgen. Ik heb me een paar dagen erg schuldig gevoeld maar weet nu dat het zo goed was. De hond is veel beter af en ik heb aan mezelf kunnen werken, problemen op kunnen lossen en ga eerdaags weer pups opvangen. Doe dus wat voor de hond het beste is, uiteindelijk is dat ook voor jou het beste.

Ik vind dat je moet luisteren naar je gevoel. En als je gevoel zegt dat je Quinto tekort doet en je geniet er steeds minder van, dan is het antwoord wel duidelijk denk ik.

Mandy je weet je hoeft me alleen maar te bellen! Doe dat dan ook meis het is voor mij echt geen grote moeite... Mocht ik bij die 2 a 3 personen horen . Ik kan m gerust meenemen een aantal x per week op n grotr ronde van mij in t dorp of in t bos.

Ik denk trouwens ookdat hij nu drukker is door zijn leeftijdsperiode en dan hij het bij jou echt niet slecht heeft. In n ander gezin zal hij heus niet zoveel meer krijgen dan nu. Bovendien zit jij nu in n drukke periode waardoor je lijf even tegenwerkt! Geef jezelf wat tijd en weer minder steng voor jezelf!! Timo was ook zo op die leeftijd en ook ik twijfelde aan mezelf maar echt meid hij komt niks te kort!

bedoel je met FM fibromyalgie?
dat heb ik namelijk ook
ongeveer 6 jaar geleden heb ik die diagnose gehad
maar ik heb daarom ook juist bewust voor een hond gekozen
en nog wel eentje die veel beweging nodig heeft
want zo blijf ik zelf namelijk ook op de been
ik heb nu de laatste tijd heel erg last van mijn onderrug en linkerheup en ik weet zeker dat als ik boedha niet had ik helemaal niet meer buiten zou komen
maar omdat ik boedha heb
ben ik dus elke dag in totaal minimaal 3 uur aan de wandel
pijn of niet we lopen gewoon even lang als altijd
en zo blijf ik teminste in beweging
want het ergste wat je kunt doen is stil gaan zitten want dan ga je 10x zo snel achteruit
sterkte

hoi meid kop op. ik snap jou helemaal. maar put je energie en kracht uit je hondjes en de liefde die je krijgt.
je moet juist in beweging blijven. ik word elke dag blij daT ik mij honden heb. door hun blijf ik in beweging en dat is belangrijk. ik heb al 10 jaar wat jij heb, maar als ik mijn honden niet had , zat ik al veel verder in de pup.ik heb naast de fm en cvs nog meer dingen. en elke dag is voor mij een strijd. maar geef niet op. meid . veel sterkte ermee myriam

Je moet naar jezelf luisteren, doe je jezelf tekort ... werkt dat door naar Quinto. Maar ... anderzijds is Quinto wel een geweldige stimulans voor jou om actief te blijven. Afgezien van de liefde die hij je geeft en de troost die je bij hem vindt! Iemand die Quinto verzorgt zou inderdaad een oplossing zijn... Ik vind het heel erg voor je dat je in zo'n situatie zit! Veel sterkte!!!

voel je juist niet schuldig,want jij denkt aan zijn belangen.als een hond niet op zijn plek is,zou ik hem herplaatsen.
ik heb hetzelfde gehad met een opvang-beagle.hij werd mishandeld,en buiten vastgebonden aan 1 meter riem in de brandende zon,dus heb ik hem daar weggehaald,met de bedoeling om iemand voor hem te zoeken.maar omdat hij zo zielig was heb ik hem in 1ste instantie gehouden.hij was pas 4 maanden,en had ontzettend veel beweging,opvoeding en uitdaging nodig,en daar had ik gewoon echt geen tijd voor.uiteindelijk heb ik hem herplaatst.hij keek niet eens om toen hij wegging,en huppelde vrolijk met zijn nieuwe baasjes mee,en toen wist ik dat ik de goede beslissing had genomen.
dierenliefde betekent soms ook beslissingen nemen die niet leuk zijn,maar beter voor het dier.
veel sterkte

Je moet je absoluut niet schuldig voelen, jij hebt die hond wel een heel goed baasje gegeven, jezelf! Zoek gewoon een goede uitlaatservice die hem lekker even een paar uurtjes meeneemt, misschien is er wel een lieve buur of familie?

Heel veel succes met de keuze...

ik besef dat het moeilijk voor je is, maar meis, stel nou eens de vraag bij je.

hou je van deze hond ? ten volle ? is je antwoord nee ? dan doe je hem naar een ander toe, is je antwoord ja ?

dan zijn er genoeg mogelijkheden ondanks je beperkingen om gewoon je hond te houden, ga eens in de buurt rond vragen voor een wandelmaatje, van de zelfde leeftijd en groote, als jij drie keer in de week een afspraak maakt met degene, kan je daar naar een leuke plek gaan met je hond, op een bankje gaan zitten en je hond laten ravotten.

ook kan je de overige dagen met je hond gaan leren fietsen, kom op meis, schuldig voelen ? nergens voor nodig, er zijn hier genoeg forummers die in een rolstoel zitten, wat moeten zij dan ? hun hond weg doen ? nee toch. er zijn genoeg mogelijkheden voor je.

Jullie lieve berichtjes doen me goed.

En Nikki, jij behoort zeker tot die mensen

@ Mandy, ik heb ook FM, al jaren. Mocht je nog een tip willen van een ervaringsdeskundige dan kun je me altijd even pb'en.
Groetjes, Monique

Dan lijkt het me zo geregeld !

Top Nikki!!!
zo weeer een probleem minder!