ik denk (maar dat is wat ik denk) dat het heel moeilijk is voor mensen om in te zien, maar zeker om te erkennen, dat het gedrag (probleemgedrag in hun ogen, maar voor de hond totaal niet) door henzelf veroorzaakt wordt.
en dan hier neerzetten dat er misschien iets in zit..... is nog moeilijker.
en dat geldt misschien wel voor iedereen.
en toch denk ik dat dat zo is, ik onderschat trouwens honden totaal niet, ik heb nl een uitermate intelligente op dit moment, die we inderdaad in 1e instantie onderschat hebben, en dan vooral zijn vermogen om te anticiperen op wat we vragen, zonder ons te erkennen als roedelleiders.
wij kregen dus ook last van serieus "probleemgedrag" van onze hond, en toen ik tegen een trainer zei"ik snap maar niet wat hem nu telkens triggert", zei deze keihard terug "jij bent de trigger, je verwacht een probleem, Gorby voelt dat en reageert". Kwam hard aan, maar hij had wel gelijk en we werken daar heel hard aan.
en dat is wat ik bedoel ook met geheugen, een hond overlegt niet zoals wij, het is actie en reactie, en wij als roedelleiders hebben daar heel veel invloed op.
ik kom regelmatig een vrouw tegen met een klein hondje die al in paniek raakt als ze me ziet (hij is ooit 'gepakt' door een grote zwarte hond en nu is hij heel agressief") en dat hondje gaat tekeer tegen Gorby, die hem dan wat wijfelend aan staat te kijken, ik kom datzelfde hondje tegen met de zus van die mevrouw, die die bagage niet heeft, laat hondje gewoon bij Gorby.. NIETS aan de hand.
dat is wat ik wil meegeven hier, maar ik ben het met Conny eens: men vraagt hier vaak om hulp ,m aar als het advies dan confronterend is met het eigen gedrag..... is het opeens niet zo leuk.