Ik heb de hele nacht aan mijn gestorven Luca gedacht.
Het ventje zou zo bang geweest zijn.
Gisteravond bij de laatste ronde, met mijn Romeo, ging het eigenlijk goed, hij schrok van de vuurwerkbommen en ook het gefluit van het vuurwerk,
maar herstelde prima.
Tot aan het laatste stuk voordat we thuis waren,
toen ging het eigenlijk pas echt goed loos.
De ene vuurwerkbom en knetterend vuurwerk na de andere ontplofte en mijn ventje ging in de riem hangen, wilde naar huis, ik heb er met veel moeite niet aan toegegeven.
En thuis was hij heel rustig, ging in zijn bench
liggen met een runderoor en het oorlogsgeweld
hebben we buiten gesloten.
Toen hij los in huis was, blafte hij naar de
ergste knallen, in de bench heeft hij geen kik
meer gegeven.
Het is zijn veilige plekje.