ik had niet verwacht dat ze massaal mee zouden lopen. maar toen ik eerste kerstdag smorgens vroeg: wie loopt er mee. Gingen mijn ouders,zus en zwager zomaar mee. Dus naar het bos getogen. En o mensen wat was het mooi weer. Pippa kon haar plezier en geluk niet op. Zo'n grote roedel...Nog nooit meegemaakt: uit logeren is leuk! jump,vlieg...iedereen moest takken gooien (doet ze anders niet vaak) maar wat een plezier en zulk prachtig weer! En als klap op de vuurpijl:pippa's eerste muis! Ze kwam er trots mee aanzetten. Ik wist niet goed wat te doen. gaf der maar een schouderklop en lette er niet op. Ze heeft hem ergens achter gelaten toen. Ik weet ook niet hoe ze eraan kwam:misschien lag ie er al en lust ze hem ook niet
maar ik kon het niet helpen een soort trots te voelen. Mijn familie ook
en Pip lijkt sindsdien nog meer van speuren te zijn.



3 doggies



maaaaar... uiteindelijk is het wel Tess gelukt om de muis naar een doosje te drijven... waarna ik het muisje verderop in een weiland los kon laten.... maar de poezen zijn duidelijk teveel gewend aan eten in een bakje... en manlief was natuurlijk al lang naar zijn werk.... en dan komt het toch weer terecht bij "one woman and her dog" 







