Ik ben even zo trots op mijn grote vriend Quinto!
We zijn vanmiddag samen naar de Intratuin geweest om een jasje te kopen…
Ja, jullie lezen het goed een jasje/dekje, de arme schat had het zo ontzettend koud met het weer van de afgelopen dagen dat ik toch maar wat warms voor hem heb aangeschaft mocht het nog vaker zo ontzettend koud zijn.
Het was echt razend druk, veel geluid, een kerstshow, een groot scherm met vuurwerk, voorbij rammelende karen, en heel veel leuke dingen om aan te snuffelen… om over drukke kinderen nog maar te zwijgen
Het was voor Quinto de eerste keer dat hij alleen mee de winkel in is geweest en dan ook meteen zo’n drukke winkel, maar hij heeft zich echt voorbeeldig gedragen.
Hij was alleen een beetje bang van de draaimolen die bij de ingang stond
Maar verder:
- Hij liep keurig en ontspannen naast me…
- Hij ging keurig zitten zodra ik ook maar 1 tel stilstond…
- Hij had genoeg aan een half woord…
- Hij heeft niet naar mensen opgesprongen…
- Hij heeft heel netjes gewacht bij het zoeken van een jasje en liet het passen ook toe…
En als afsluiter was er een groot smelt moment.
In de rij naast me zat een jongen in een elektrische rolstoel, hij miste beide armen en één onderbeen. Hij zat de hele tijd naar Quinto te kijken, propeerde contact te krijgen, zat zachtjes te roepen en te fluisteren tegen z’n moeder, waarop z’n moeder vroeg of ik Quinto even bij z’n zoon kon en wilde laten…
Natuurlijk kan dat!
De normaal zo drukke en (over)enthousiaste Quinto ging heel rustig naar die jongen toe, snuffelt even, zet z’n voorpootjes op het plateau van de rolstoel geeft hem een flinke lebber over z'n neus en legt z’n kop bij die jongen op schoot
Bij het zien van dit beeld kreeg ik wel een beetje waterige ogen
Quinto wat ben je toch een schat!!
Er zijn momenten dat ik je achter het behang kan plakken, maar ik ben zo ontzettend trots op je!



3 doggies









