Het ligt dus toch niet aan mij.

Vandaag hadden we weer een afspraak met de GT/ privétrainer. Dobby maakt grote vooruitgang wat betreft rustig zijn, netjes volgen, en meer aandacht hebben voor mij. Het is zwaar, heel zwaar. We zijn 6 weken bezig en pas nu is er pas wat te zien.

Twee weken terug, hadden we Dobby los gelaten, en zoals verwacht: Dobby ging spartelen, zwemmen en hoorde of zag niets meer. We verstopten ons, en tig tijd later merkte hij pas dat we weg waren. TOEN was er paniek. Maar 10 minuten later dook hij ijskoud weer de sloot in en verdween weer. We liepen een andere kant op, en die gek vond ons gewoon terug. Echt... zo stom is hij niet.
Het obsessief zwemmen deed hij dus ook met de GT erbij, en die kan dus echt wel leiding geven. Daar ligt het dus niet aan, en dus ook niet aan mij. HA!

Vandaag ook zei de GT dat Dobby de drukste hond is die ze in de afgelopen jaren heeft gehad. Maar ook dat Dobby anders is dan andere honden. Honden die onrustig zijn, doen dat meestal vanuit angst of agressie. Dobby vanuit "alles is fijn, geweldig en leuk". Dat had ze nog nooit gehad. Het is dus wel net zo lastig als een angstige hond of een agressieve hond om in goede banen te leiden, al ligt de oorzaak van de emotie ergens anders.

Dat gedrag heeft hij echt niet van mij, zo was hij al toen ik hem kreeg. Ik vond het wel een opsteker. Ik ben niet de oorzaak, ik ben dus geen 'slechte' baas, en geen wonder dat ik moeite heb met hem - het is gewoon een hond met een flink gedragsprobleem. Al is het dus een uniek gevalletje.

Vandaag of morgen komt de Wubba Water Kong binnen en kan ik hem gek gaan maken van dit speeltje. Dan als het ijs en de kou weg is, ga ik kijken of ik kan gaan water-apporteren met Dobby. Juist het apporteren zit er ook zo diep in bij hem, dat dat een hele goede manier is om het een gewoonte te laten worden dat hij terug komt.

Wat goed dat jullie een Gt hebben ingeschakeld.
Wat fijn om te horen dat het niet aan jou ligt, en dat Dobby's gedrag niet door angst of agressie komt

Ach ja, het komt me wel bekend voor.. Hier ook een hond met een ENORM enthousiasme, en dat is niet altijd even makkelijk

Het is heel belangrijk dat je je niet onzeker laat maken door teveel te goed willen doen! Je hoeft toch ook geen hulphond op te leiden??

Vergeet niet van hem te genieten De rest kom twel. of niet.

Hij hoeft ook geen hulphond te worden, maar normaal loslopen en meelopen vind ik wel belangrijk. Dat meelopen is al een eind verbeterd, ik kan nu redelijk veilig buiten lopen met al die gladheid. Vorig jaar dus niet.

Heel verstandig dat je een GT er bij hebt gehaald.Het zal met geduld gerust allemaal wel goed komen.

Nee natuurlijk, maar ik vind soms dat we het allemaal te perfect willen. En als je hond niet lekker meeloopt dan is dat erg vervelend! Kan ik me voorstellen.

Hopelijk heb je veel aan de GT, weten waar de oorzaak van het gedrag zit kan al veel helpen.

Het duurt misschien langer dan je hoopt maar ik ben blij dat hij toch vooruitgang maakt!

Als je een moeilijke hond hebt is het steeds vallen en opstaan (ik heb het ook met Nara...), maar goed dat je niet op wil geven! Doe zo voort