Mijn ouders hadden een Duiste herder, geweldig beest, geweldig karakter en ik was knettergek op hem. Na het overlijden van de 2e herder kwam er plotseling een poedelpup, grotere tegenstelling qua ras kun je niet hebben , ik was direct verliefd op hem (Pascha) en hij op mij. Nadat ik het huis verliet en op mijzelf ging wonen kreeg ik na een paar jaar *zin in een hond* en koos ik voor een poedel die onder nare omstandigheden bij een broodfokker woonde, hij ( Scotty) was ongeveer 2 jaar oud en had weinig leuke dingen meegemaakt. Moest hem leren aan de lijn te lopen, lekkere dingen zoals leverworst kende hij niet en eigenlijk was de enige oplossing bij hem, veeeeeeel geduld maar uiteindelijk heel veel liefde. Tijdens een logeerpartij is hij gevlucht en aangereden, heb daar enorme last van gehad en jarenlang geen hond meer willen hebben.
Daarna kwam Sasch, foutje mijnerzijds , ging een dagje naar Antwerpen en (dom dom dom dom) kwam in een dierenwinkel daar allemaal kooien tegen waarin o.a 1 poedeltje mij afwachtend zat aan te kijken. Meegenomen en ik had een schat van een hond met een enorm zindelijkheidsprobleem. Ze was in staat om op d;r eigen kleed te plassen en er vervolgens op te gaan slapen :(
Na het zoveelste bezoek aan de dierenarts (die zei dat de enige oplossing een spuitje zou zijn :( ) heb ik besloten om haar voortaan maar niet meer te vermoeien met mijn gedram omdat ze echt totaal geen snars snapte van het *plas is vies* verhaal van d;r baas. Uiteindelijk is ze met veel uitlaten toch enigzins zindelijk geworden
(dat was na ruim 6 jaar...)
Sasch is vorig jaar ziek geworden (baarmoederontsteking) en nadat die was verwijderd gaat het poepen wat moeilijk maar voor de rest heeft ze nog veel plezier in d;r leven. Ze ziet slecht maar heeft er geen last van. Ik wilde er voor haar en mijzelf een ukkie bij dus mocht ik voor m;n verjaardag een toypoedel uitzoeken. Kwam in Overijssel bij een nestje van 4 pups terecht, 1 dame en 3 mannetjes. Ik was direct verliefs op Ziggy, mijn vriend keek naar Suka en zei achteraf dat hij hem wilde omdat hij bruiwen plukken heeft tussen het zwart en mijn vriend dacht dat ze Stuka nooit kwijt zouden raken vanwege zijn afwijkende kleur. Uiteindelijk kwamen we met DRIE toys terug in het Zuiden.
Nadat ze allemaal waren bijgekomen van een worminfectie en vele euro's/pillen en dieetvoer later is er eentje naar mijn ouders gegaan. Hun poedel (Misty) was vorig jaar overleden, mijn vader had daar zeer veel last van maar vanwege de kosten van een toy en hun leeftijd besloten ze om toch maar geen hondje te nemen, tot ik sms;te dat ik er eentje had gekregen voor mijn verjaardag en er met 2 thuiskwam. Hij sms'te terug, wat leuk!!! --->maar waarom kreeg ik geen hondje voor mijn verjaardag.
Reutje 3 (die Simba gedoopt is) is nadat hij 100% in orde was en alle entingen en pillen achter de rug had opgehaald door mijn ouders. Hij heeft het daar zeer goed, ze zijn stikblij en hij heeft het lege plaatsje in huis enigzins opgevuld met zijn zeer lieve karakter. Emotioneel schattig hondje die voor veel vrolijkheid in huis zorgt.