Gisteren was ik met mijn dames aan het wandelen bij de plas, in het beedje sneeuw wat er net was gevallen, en ze zien een hondje waar ze mee gingen spelen.
Maar het hondje (ik schatte het op 6 maanden oud) zat te bibberen van de kou, en was heel bang, en ik zag echt nergens ook een baasje.
Het was niet een hondje dat we herkende als een vaste bezoeker van waar we liepen.
Het had ook geen halsbandje om, of een tattoo in d'r oortjes, dus het leek me een weglopertje..
Paar mensen aangeschoten of ze iemand hadden gezien die hun hond kwijt was, maar niemand wist iets.
En beestje had het koud en was zo angstig, ik durfde het eigenlijk niet alleen te laten in de kou, dus ik heb het mee naar huis genomen, en daar gelijk het hondje wezen opgeven op internet als vermist, dieren ambulance gebelt, amivedi etc etc, en zou maandag naar de DA gaan met d'r om de chip uit te laten lezen hopende zo het baasje te achterhalen.
Ging een uurtje later de deurbel, en daar stond de eigenaresse van het hondje al voor de deur, die ons adres had gekregen van de dierenambulance.
Het hondje wat laika bleek te heten en baasje weer helemaal blij, en stonden beedje te praten en te kijken hoe Mila en Laike samen zaten te spelen.
En het kwam er zo op dat ik haar eigenlijk nooit had gezien en de hond ook niet herkende , vertelde die dame dat ze eigenlijk me altijd ontliep vanwege Mila :( omdat die honde toch wel een naam hebben :(.
Maar gelukkig zag ze in dat Mila helemaal niet zo is, en vondt het eigenlijk ook wel een leuk gezicht hoe Mila met dat pupje lief speelde
.
Dus Hondje baasje terug gevonden, en weer iemand overtuigt niet alle Staffords doorgedraaide moordmachines zijn die je moet ontlopen, maar gewone lieve honden zijn zoals bijna alle honden zijn en ook gewoon met kleine honden normaal kunnen spelen (haar pup was zelfs groter als mijn Kira).
Had toen ze weg ging eigenlijk toch een heel goed gevoel over me 



3 doggies

..en gelukkig dat jij pupje vond 



