Een vriendin van me heeft een cavaliertje en dat hondje is zoals een cavalier betaamt, zachtaardig, knuffelig, onderdanig, luistert goed, maar daarnaast zit er nog wel een behoorlijke dosis jachtlust in en als ze boos is of iets hoort komt er ook nog wel een blaf of grom uit. Dus er zit wel echt hond in 
Maar het is nu 2x voorgekomen dat ze 'kwijt' was en in beide gevallen toont ze totaal geen overlevingsdrang.
De 1e keer had ze een geurspoor gevonden en was ineens weg. Normaal roepen ze en dan komt ze gewoon weer terug binnen een minuutje of 2.
Die keer bleef ze weg. Na 10 min hebben ze alles afgezocht rond het uitlaat gebied (parkachtig met zeer diepe en brede beek). Niets. Geroepen etc, maar geen reactie.
Na een paar uur en alles nogmaals te hebben afgezocht vond de vriendin haar alsnog. Ze zat met haar oren vast in het prikkeldraad net achter een bosje (niet eens erg vast, iets trekken en ze was los).
Maar ze hadden meerdere malen langs die plek gelopen, nog geen 2 meter er vanaf en ze heeft geen geluid gemaakt of enige poging gedaan om los te komen.
Afgelopen weekend was de 2e keer. Ze liep in een normaal afgesloten tuin en na een tijdje dat niemand haar meer gezien had gingen ze zoeken (er was nog een andere hond bij maar die hielp niet echt).
Alles afgezocht, buiten het hek, binnen het hek, huis, tuin, schuur etc. Roepen etc, maar niets.
Na bijna 2 uur zoeken bedacht de eigenaar van de tuin dat er een gat ergens was gegraven (voor een of andere put), ze ging kijken en ja hoor, daar zat ze.
Toen ze met de lantaren scheen keek ze alleen op, maar reageerde niet.
De put was zon 80 cm diep met steile wanden van zand en er was geen enkel teken van poging tot ontspannen. De wanden waren nog helemaal glad.
En ook hier hebben de zoekende mensen weer langs gelopen en geroepen, nog geen meter er vanaf.
En weer geen geluid gemaakt en niet eens een poging gedaan om te ontsnappen.
Naar mijn idee is dot toch erg vreemd gedrag??
Als Mexx een konijn ziet en wat springen het bos inmaakt en mij kwijt is krijst hij gelijk als ene gek. Als we hem per ongeluk in de schuur opsluiten dan zou hij bij geen reactie op zijn geloei bij wijze van zich door de deur eten als het nodig was.
Maar in dit hondje zit helemaal niets van dat.
Het lijkt wel of zodra het tegen zit ze gewoon gelijk opgeeft, zelfs als ze haar baasje hoort op nog geen meter afstand.
Kent iemand dit gedrag? Is dat nog evt bij te draaien, haar aan te leren terug te 'roepen'??



3 doggies







