Is niet echt gezellig,maar ik ben vanmorgen met de honden gaan wandelen samen met een vriendin en haar hond.
We wilden aan de andere kant van het dorp het veld inlopen, we zijn op weg erheen en opeens schrikt Ceasar ergens van, heb niet eens gezien van wat, en hij trok zo onverwacht dat de riem uit mijn hand schoot.Mijn hemel wat kan die rennen
ben achter hem aangerend maar kon hem helemaal niet bij houden.
Heb ik mijn man gebeld om op te letten of hij naar huis kwam. Gelukkig was Ceasar dezelfde weg terug gelopen, kwam een vrouw aanlopen en zei welke straat hij was ingerend. Toevallig de straat van onze zoon, heb ik hem gevraagd om mee te zoeken. Zij we een aantal paadjes ingelopen en jawel hoor, heeft mijn zoon hem gevonden, zijn lijn hing vast, wat dan weer een geluk voor mij was.
We zijn naar huis gelopen en meneer deed alsof er niets gebeurt was, terwijl hij compleet in paniek weg was gerend. Normaal ren ik nooit achter een hond aan en als dat in het veld gebeurt was, had ik het ook waarschijnlijk niet gedaan, maar nu hij is een drukke straat overgerend en daar was ik dus wel bang voor.
Ben zo blij dat we hem meteen gevonden hebben, heb net al iets gemaakt van 2 lijnen zodat ik hem om mijn middel kan vastmaken, dat gebeurt me dus geen tweede keer.
Ben flink met hem aan het oefenen zodat hij los kan, maar als dus zoiets gebeurt reageert hij dus niet meer op zijn naam, was gewoon blinde paniek!!



3 doggies


