Mooie momenten met Tosca...

Ja,Monique het is een prachthond,hè met al haar sproeten en die lieve kop!
Het is die verdomde grote tumor,die haar hindert met lopen en pijnlijk is,maar verder is haar hart en longen,ogen,gehoor etc. nog allemaal heel goed!
Ze is gewoon erg sterk,maar ik heb wel zorgen,hoor!
Vanochtend lag ze in het veld en toen heb ik haar een kus op de kop gegeven en gezegd: ´Ik hoop,dat ik je een goed leven heb gegeven´ en dan ben ik weer verdrietig...kan de laatste nachten ook niet slapen...dus dat wordt nog wat!

liefs van Ingrid en Tosca en de rest

Hoi ingrid

Wat een leuke foto jo bij je profiel Ik hoop toch dat je nog een tijdje van tosca kan genieten Groetjes joke en een knuf voor al je honden van Taat

Hoi Joke,

De foto bij mijn profiel is mijn overleden hondje Gorby,die wou ik ook graag laten zien,want zij hoort er ook bij!Zij is ´mon ange gardien´,wat betekent: beschermengel...wij waren echt één met elkaar!

groetjes van Ingrid en alle hondjes

Hoi Ingrid
sorry foutje maar ik blijf het een mooie foto vinden doeii joke

Ja,lief hè?Gorby draagt een edelsteentje in de vorm van een hartje...ik wees altijd naar mijn hart en dan naar haar hart en dan tekende ik een hartje tussen ons in en dan zei ik:´we zijn één!´
Ik vind jouw Taatje er ook zo leuk bij liggen op zijn stretcher bij de kachel,ziet er gezellig uit...dat had ik je al eerder willen zeggen,maar nu bij deze!

groetjes van allemaal hier,ook van Gorby...

goede morgen ingrid

Deze foto van Taat is in drente De stretcher is Taat haar vakantie bed .Ze vind het heerlijk en is er haast niet van af te krijgen .Als we errgens de hele dag op visite gaan neemmmm ik hem ook mee dan heeft ze een eigen plekje hoe is het nu met tosca goetjes joke En Taat

Hoi Joke,

Oh,vandaar ik dacht al een andere inrichting dan bij jou te zien...maar leuk,dat je die stretcher overal mee naar toe neemt voor Taat,dan heeft hij ook iets eigens...

Ja,met Tosca...vanmorgen met het lopen naar het veld even gekeken of ze beter liep door wat meer morfine,maar ik zag geen verschil...ze was wel vannacht wat rustiger,maar dat kan ook een bijwerking van de morfine zijn en niet dat ze minder pijn heeft.Het blijft zorgelijk...ik doe alles wat in mijn macht ligt voor haar...

Fijne dag met Taat en beterschap voor jou!Heb je al wat minder pijn nu?

groetjes van Ingrid en haar honden

Gisteravond heerlijk bij Tosca gelegen op bed en haar helemaal afgestreken van boven naar beneden...dat ontspande haar duidelijk...ik heb met haar herinneringen opgehaald uit de tijd,dat ze uit het asiel bij mij kwam...de eerste dagen zaten we in onze stacaravan bij de bossen van Ermelo en we wachtten op de overdracht van ons nieuwe huis in Zutphen.Enkele dagen later gingen we gepakt en gezakt naar ons nieuwe huis.Gorby en Tosca gingen mee naar binnen en Tosca rende in een recordtempo alle vertrekken door,snuffelend over de grond om te weten waar ze nu terecht zou komen...maar toen ik spullen uit de auto wilde halen(2 meter van de voordeur)raakte ze totaal in paniek,dacht dat ik haar in dat akelige lege huis achter zou laten...maar toen ik iedere keer weer met dozen terug kwam,werd ze weer rustig en ik maakte een plekje op de grond klaar in de woonkamer om de eerste nacht door te brengen,dicht bij elkaar...toch ook een mooi moment zo samen...

P.S.Het hondje op de foto hier is Gorby,het maatje van Tosca,die op haar wacht,als Tosca ook naar de hondenhemel gaat...

groetjes van Ingrid en haar honden

Eigenlijk is het geen ´mooi moment met Tosca´,eigenlijk ben ik gewoon verdrietig vandaag...de DA heeft verder niet gereageerd via de email op mijn verzoek om sterkere morfinepleisters,dus ik ga haar morgen maar bellen...vanmorgen wel een sterkere pleister opgeplakt,de oude kreeg ik er niet af,dat deed haar duidelijk pijn en die heb ik maar laten zitten...haar buikhuid is ook zo gevoelig geworden na de bestralingen van ruim 6 jaar terug...
ik moet echt onder ogen zien,dat ik over niet al te lange tijd afscheid moet gaan nemen van mijn mooie sproetensnoet.Haar rustige,hoorbare ademhaling zal ik missen naast me...maar ik moet uit liefde voor haar haar straks laten gaan,want de tumor is zo vreselijk groot en hard.
Ik weet het even niet meer,de tranen stromen over mijn wangen...ze mag niet gaan lijden,maar ik wil haar ook niet haar leven afnemen,zolang zij er nog wil zijn...hoop,dat ik straks de moed heb om haar grafje te gaan maken...dat het even een beetje mooi weer mag zijn...dat ik straks een dierenarts bereid vindt naar ons toe te komen om haar in te laten slapen...

Tosca en een verdrietig vrouwtje

Hoi Ingrid,

Ik kan je wanhoop heel goed begrijpen meid.
Nu ik zelf met Amy voor de rand van de afgrond sta, weet ik ongeveer wat je nu door moet maken...

Hoe moeilijk het ook is, ikzelf probeer me voor te houden dat mijn verdriet niet belangrijk is, maar de kwaliteit van leven van mijn hond, waar ik verantwoordelijk voor ben. Als mijn hond niet meer prettig kan leven, zal ik de beslissing moeten nemen...

Maar waar is dan de grens..want een hond geeft niet zo snel aan dat hij/zij niet meer wil...het is zo ontzettend moeilijk besef ik maar al te goed...

Veel sterkte en wijsheid en kracht voor jullie beiden...

Groetjes en een dikke knuf van Amy

Hé Ingrid,

Ik lees nu net dit bericht en schrik er toch wel weer van. Ik hoop dat je snel reactie krijgt over die zwaardere pleisters....Natuurlijk wil je niet dat je jouw maatje ziet afglijden. Maar zolang ze nog aangeeft dat ze er bij wil zijn, is het nog niet zover. En afscheid nemen is het niet echt....Tenminste ik zeg altijd zolang je jouw kanjer niet vergeet, blijft ze voortleven. Je draagt haar dan voor altijd in je hart. Ook al is ze lichamelijk niet meer aanwezig. Ze zal er altijd voor je zijn en blijven en zodra jouw tijd gekomen is, zal ze er weer voor je zijn. Ze zal je opwachten! Ik weet wat het is om naar dat vreselijke moment toe te moeten leven.....Dagen dat je denkt, ach het gaat nog best goed en dan van die dagen dat je echt denkt, ik moet nu bijna die keuze gaan maken...Dat van dag tot dag leven maakt het soms moeilijk. Je probeert nog te genieten, maar soms is dat genieten zo moeilijk. Bij mij was het zelfs zo dat ik op het laatst misschien wel egoïstisch was om het moment maar iedere keer uit te stellen. Ik was er niet klaar voor, terwijl mijn Buster het al lang aangaf. Maar nog steeds, zolang ze met haar staart kwispelt, zolang ze nog van de kleine dingetjes geniet, zolang ze niet al te veel beperkingen en pijn heeft, dan kan het nog even. Als ze echt geen zin meer heeft, dan zie je dat zo.....Ik hoop wel dat mijn kaartje voor Tosca nog op tijd aankomt. Maar Ingrid, ik zal zoals altijd vanavond weer een kaars branden. Ik leef met je mee.....Probeer de moed er in te houden!

Veel liefs Monique

Hoi Monique,dank voor je berichtje...ja soms gaat het en soms gewoon niet...dan slaat de twijfel weer toe,van zie ik wel op tijd,dat ze niet meer kan/wil?
Ze had net zo´n koude voorpoten en ik heb lekker haar rug gemasseerd en haar nog wat energie gestuurd met mijn handen...dan ligt ze heel komisch met een kluifje in haar bek te knorren...dan moet ik ook weer even lachen...Ja,ik weet het,het is geen afscheid,alleen van haar zieke lijf,want haar ziel gaat verder en is bij mij...dat zeg ik ook steeds tegen haar,je kunt altijd bij me zijn en dan kunnen we samen praten...maar eerst ga je straks rusten en Gorby wijst je de weg daar...maar toch doet het pijn,verdomd veel pijn soms!
Maar ja,dat weet jij ook wel...
Dank voor je kaarsje,lief van je...

liefs ook van ons hier,

dank je wel,ook namens Tosca!
Ingrid en haar honden

Hoi Ingrid,

Ja dit is de moeilijkste periode van al die jaren dat je haar liefde mag geven. Beetje bij beetje zie je dat het einde steeds dichterbij komt. Ik herleef deze periode nu opnieuw en kan je zeggen dat ik toen ook soms echt in zak en as zat. Ik heb heel wat samen met Buster op de bank zitten janken en maar met hem babbelen. Alle dingen die ik hem nog wilde zeggen, werden tegen hem verteld. Maar toch zeg ik nog steeds, door deze periode ben ik wel heel sterk geworden om het definitieve besluit te nemen. Ik dacht echt dat ik dat never zou kunnen, maar op één of andere manier ging het mij heel goed af. Ik hoopte iedere nacht dat ik hem 's morgens ergens zou vinden, maar achteraf zeg ik nu ook dat dit einde veel mooier was. Natuurlijk kostte het heel veel tranen, maar ik weet zeker dat mijn Buster mij nog steeds dankbaar is, voor wat ik toen voor hem gedaan heb.... Hij wist wat er ging gebeuren. Ik heb hem alles van te voren uitgelegd. Hij had daar ook echt vrede mee. Hij gaf geen kick meer, ging niet eens meer op zijn poten staan en bleef alleen maar met zijn ene oogje mij aankijken. Ik heb hem het vertrouwen gegeven dat het goed was en dat hij naar een plek zou gaan waar hij geen pijn en beperkingen meer had. Het deed verschrikkelijk pijn, maar het kon niet anders......Vandaar dat ik soms zeg, dat ik soms egoïstisch was om hem maar langer en langer bij ons te willen houden. Je ziet het moment echt wel, lieve Ingrid.....Zodra die kop gaat hangen, ze geen plezier meer beleeft. Zodra ze zelf bij je komt treuren.....Nog steeds hoop ik dat ze nog even mag en dat ze mij kaartje nog krijgt.....Het is zeker een kaartje met een geurtje, want er zit wat lekkers in....Ik blijf voor jou en Tosca kaarsjes branden en hoop dat ik jullie daarmee wat kracht kan geven.......Het valt zeker niet mee deze rot-periode.

Veel liefs Monique

Bedankt voor je steun,Monique,ik voel het ook echt naar me toekomen,maar we zitten ook wel op één lijn...
Ik denk,dat iedere hond anders is in het aangeven van het einde...volgens de dierentolk zou Tosca mij blijven aankijken(een stil verwijt),als het zover is...dat doet ze nog niet...ze stond vanmorgen kwispelend op en liep mee naar buiten...blij met het staafje wat ze krijgt na het uitje in het veld.Blij met haar eten,blij met alle aandacht en liefde en warmte,die ze krijgt...straks blij met jouw kaartje met lekker verrassing...
Mijn ervaring met al mijn honden,die aan het eind komen is dat ze zo doorknokken(lijken wat dat betreft op mij)en door willen gaan,dat je echt heel goed moet opletten,wanneer het nu echt genoeg is...die laten de kop niet hangen,die blijven je nog helder aankijken,die willen nog door...
en dat maakt het ook zwaar...want dan moet ik de beslising voor hun gaan maken...maar ja,we gaan kijken hoe het vandaag gaat...nog niks van de DA gehoord van de morfinepleisters...gelukkig heb ik er nog een paar en kan ik nog wat improviseren met een wat hogere dosis aan Tosca te geven...

Fijne dag voor jou en Flos en Morris en sterkte bij de DA vandaag met Flos!

liefs van Ingrid,Tosca en de rest van de bende

o,o,o, lievie wat een drama zeg. Ik leef zo ontzettend met je mee. Gisteravond weer een kaarsje voor jullie gebrand hoor. Ingrid 1 ding weet ik echt zeker Tosca geeft het vast ook zelf aan wanneer het goed is. Cobus deed dat ook ik weet nog die bewuste middag dat ik op de bank zat te huilen en Cobus zijn lieve koppie op mijn schoot vleide hij keek me echt zo aan met zijn lieve oogjes waar inmiddels alle glans uit verdwenen was van vrouwtje niet huilen en ik had ook echt het gevoel dat hij het goed vond het opstaan ging al bijna niet meer en toch bracht hij nog de kracht op om mij te troosten de lieverd. Ja meid ik weet het zijn de zwartste dagen uit je leven. Ingrid weet alsjeblieft dat wij allemaal heel dicht bij je zijn met onze gedachten net als je andere hondjes die al niet meer bij je zijn.
Ik wens jullie allen heel veel liefs en vooral voor Tosca een hele dikke knuf. Alice en Cobus4ever

Hoi Alice,

Had je ook al een kaarsje gebrand?Wat lief!Dank je wel!
Ik heb net de DA gebeld en ze zou vanmiddag de apotheker spreken en dan kon ze de morfinepleisters morgenmiddag in huis hebben...ik heb net even toch een kleine wandeling gemaakt en Tosca huppelde zelfs stukjes mee...wel erg buiten adem,maar toch...ik ga zo een morfinepleister er nog bij plakken,hopelijk werkt ze mee,want ze vindt het een beetje naar...

Dank voor je steun en de knuffel voor Tosca,die ga ik haar zo overbrengen van jou!

Hou je ook goed!!Heb je inmiddels al een mooie lijstje gevonden voor de foto van jouw Cobus?

We denken ook aan jou en hopelijk krijg je straks weer een lief hondenmaatje!(had je ook nog bij het asiel gekeken?)

liefs van Ingrid en alle hondjes hier en speciaal van Tosca voor jou en Cobus

Hoi Lieverd,
Nee bij het asiel zijn we niet meer geweest, we hadden als eerste dat andere adres op het programma staan, we zijn daar ook heen gegaan zonder enige verwachting, het zou immers een lot uit de loterij zijn als werkelijk zou blijken dat er pupies op komst waren. en het mocht zo zijn. eigenlijk zou ik ook best nog wel naar het asiel willen gaan maar ...... ik weet hoe ik ben als ik dan al die lieve koppies zie die me zo vertederend aankijken wil ik ze allemaal wel weer. Ingrid wat fijn dat Tosca nog even meehuppelde wat een schattie he. Ik denk aan jullie hoor en vanavond gaat er weer een kaarsje aan hoor voor Tosca en voor onze Cobus.
Heel veel liefs en knuffels voor je scattten. van Alice en Cobus4ever

Hoi Alice,

Ik bedoelde eigenlijk,dat je op het internet even kijkt naar honden,die in het asiel zitten.Zie: www.dierenasiels.com
Zo ben ik ook aan Tosca gekomen,ze was toen al 7,5 jaar,maar ze hoorde gewoon bij mij te zijn...
En Gorby heb ik met 3,5 maand uit het asiel gehaald.Soms zitten er ook puppies in het asiel(puppie in nood).Dus er zijn vele wegen,die leiden naar een andere hond...de asielen zitten zo vol!!!
Maar ja,jij gaat jouw weg,ik vind het een goed leven geven aan een hond,die afgedankt is,zoveel mooier!
Voor mijn Sam was ik al het 5e baasje en hij was pas 2,5 jaar.Hij heeft hier een goed leven in de vrije natuur en hij is zo dankbaar hiervoor...

liefs van al mijn honden,ooit in de steek gelaten of bedreigd met de dood...

Ingrid en haar honden

Hoi Ingrid
Ik ben het helemaal met je eens een asiel hond is je zo dankbaar En er zitten inderdaad ook vaak pupys wat ik niet helemaal begrijp hoe die daar terecht gekomem zijn.Maar ik ga altijd voor een asiel hond maar ja dat is persoonlijk wat iemand wil groetjes joke en een knuf van Taat

Hoi hoi,

Eindelijk dan goed nieuws dat je morgen hoogstwaarschijnlijk de juiste pleisters krijgt voor Tosca. En wat fijn dat ze vandaag een beetje vrolijk was. De zon geeft haar dan toch energie. Wat jij schrijft over asielhonden kan ik mij wel in vinden. Ik vind het ook vreselijk dat die asielen uitpuilen. Wat een vervelende baasjes zijn er toch op de wereld!! Mensen die niet eens nadenken als ze een hond aanschaffen. Die honden verdienen inderdaad ook een nieuw warm tehuis. Toch heb ik ook altijd gekozen voor puppies. Meer met het idee dat ik ze dan nog zelf kon vormen. Ze hadden geen verleden zal ik maar zeggen. Nu zijn wij de laatste dagen aan het twijfelen of we niet nog een hond er bij moeten nemen, zodat Morris een maatje krijgt waar hij mee kan spelen. Met Flos kan dit niet altijd. Ik moet vaak even de rem op Morris gooien. Ik heb nu ook bewust bij de herplaatsers zitten kijken. Misschien zit er wel eentje bij die bij ons past! De fokker van Morris zoekt op het moment voor 3 honden een nieuw tehuis. 2 teefjes van 3,5 jaar en een reu van 2 jaar.... Ik heb hem nog niet gebeld, omdat ik deze sprong nog niet wil maken.....Eerst maar eens alles op een rijtje zetten....Als ik bel, dan weet ik dat ik van het weekend al een derde hond in huis heb. Ik heb ook een topic geopend.....Misschien dat er hier nog meer mensen zijn die hier ervaring mee hebben. Maar goed, ik blijf aan jullie denken en hoop iedere morgen weer dat Tosca nog plezier heeft....Het houdt mij van deze kant ook bezig. Ik ben benieuwd wanneer mijn kaartje aankomt. Ik las op internet dat ik eigenlijk een blauwe priorité sticker had moeten plakken. Dan zou de post binnen 4 dagen aankomen. Anders kan het zelfs wel 2 weken duren....Dus dit is even afwachten. Ik heb hem zaterdagavond op de bus gedaan en hier wordt de bus op zondagavond nog geleegd......laten we hopen dat hij op tijd komt voor Tosca.....

liefs Monique

Vanmiddag bericht van de DA,dat er morgen 2 doosjes morfinepleisters klaar liggen van 50 µg/u voor Tosca!!
Dan heb ik voor 10 keer...
Eerst kreeg Tosca,door onwetendheid van de dierenarts, maar 12 µg/u,veel te weinig).Sinds een paar dagen zit Tosca op 37 µg/u,omdat ik morfinepleisters van een vriend opgestuurd kreeg.
Ik ga het langzaam verhogen,zodat ze rustiger naar het einde gaat,omdat ze straks maar één prik krijgt om in te slapen(heel veel slaapmiddel)...dat ging mij bij Gorby een beetje te snel...binnen een paar seconden was ze ´vertrokken´...dat vond ik niet prettig...maar gelukkig is ze goed overgegaan toen en dat was voor mij een grote troost.Ze is aan Gene Zijde door een hele lieve vriendin van mij,waar Gorby ook dol op was opgevangen in haar armen(zij overleed op 52-jarige leeftijd)en in slaap gewiegd...Gorby wacht Tosca straks op...dat vind ik super!!!

groetjes van Tosca en haar vrouwtje en de andere viervoeters

Hoi Ingrid,

Wat fijn voor Tosca dat ze straks minder pijn gaat hebben!
Eindelijk heb je nu de goede morfinepleisters...pfff...

Dat ze uiteindelijk een heel rustig en zacht einde mag hebben, die sproetenkop van je...

Groetjes en een dikke knuf van Amy

hi ingrid en tosca!

ik heb alle verhalen weer even bijgelezen! ik hoop voor jou en nog meer voor tosca dat ze nu minder pijn gaat hebben en nog even van haar leven hier kan genieten! ook hoop ik dat je daar nu eindelijk mooi weer krijgt zodat ze lekker in het gras kan liggen en haar lijf kan laten opwarmen in de zon. het zou toch heerlijk zijn dat ze nog even mooi weer kan meemaken en de warmte door haar lijf kan voelen stromen! en alle kou en stijfheid en pijn iets kan verzachten.
lieve ingrid heel veel plezier nog van tosca en geef haar zoveel mogelijk liefde! en ik weet dat je dit doet,! ik denk aan jullie!

liefs ciska en bambi
p.s. bambi en ik hebben een lekker rustig en stressloos weekend gehad en ze heeft het hele weekend niet op de bank geplast!

Hoi lieve Ciska en Bambi,

Ja,van die zon hoop ik ook,het regent hier al weer bakstenen vanmorgen...
Zodra er wat zon is leg ik Tosca lekker buiten op een kussen,daar geniet ze enorm van,maar dan moet ik wel bij haar blijven anders hobbelt ze weer mee naar binnen,want ze wil de hele tijd in mijn buurt vertoeven...overal liggen nu hondenkussens,dat ze zacht kan liggen,waar ik ben in huis...gelukkig liggen alle vertrekken gelijkvloers,dus ze hoeft niet ver te wandelen...

En goed,hè Bambi,ik ben trots op jou en ook op je vrouwtje,lekker een relaxt weekend.Dat doet beiden goed,dat zie je maar weer!
Hoop,dat er nog meer hondjes uit het asiel,waar Ciska werkt en Bambi ´assisteert´ een goed ´thuis´ krijgen.

Fijne week verder samen en knuf voor jullie twee van Ingrid,Tosca en de rest van de honden hier!

Hoi lieve Ingrid,
Daar kan ik toch wel boos om worden waarom moet toch alles eerst in 3 keer voor het goed is. waarom niet gelijk de goede pleisters meegeven dat had Tosca een hele hoop pijn bespaard.Ik zal een klein beetje zon van hier in gedachten naar je toe sturen zodat Tosca en andere schatten lekker op het gras kunnen liggen genieten.Ik hoop dat Tosca nu veel minder pijn heeft zodat ze nog even lekker kan genieten samen met jou en de rest van je roedel, misschien zit er nog een klein wandelingetje in, en dan wel in die zon die jou toestuur.
Liefs van Alice en Cobus4ever voor jullie allen.

Hoi lieve Alice,

Mensen maken fouten,dierenartsen dus ook...van fouten kun je leren...daarvoor zijn we op Aarde en daarom is zo´n forum ook leerzaam,want je kan die dingen eruit halen,die voor jou goed voelen en die je toe kan passen...ik heb nu deze les aan deze franse DA kunnen geven...aan haar of ze daarvan wil leren...over het algemeen zijn dierenartsen niet of slecht bekend met het juiste gebruik van morfinepleisters voor honden...ik kwam er ´per toeval´ achter door met een belgische DA te mailen,die veel van botkanker wist en het gebruik van morfinepleisters,omdat ik Tosca graag wat meer naar het einde toe wilde sederen...en toen kwam dit uit de bus!

We hebben net een wandelingetje gemaakt in het zijveld,het was even droog en toen kwam de post en ook weer de regen...lief,dat je ons wat zon toestuurt!Het zou geloof ik donderdag mooi weer worden...dan gaan we lekker naar buiten en dan moet ik ook eens wat gaan beginnen aan het grafje,wat ik heel erg akelig vindt...soms is er berusting bij mij,dat ze straks gaat en soms zo´n weerstand en verdriet!Maar IK ben diegene,die haar verder lijden moet besparen...dat heb jij ook gedaan bij jouw Cobus...

Dank in elk geval voor al je steun!

liefs van mij en de honden en van Tosca een grote lebber x

Hoi Lieve Ingrid
Ik kan me voorstellen dat je grote weerstand voelt als je er aan denkt om met het grafje van Tosca verder te gaan.het is ook zo onzettend dubbel he, aan de ene kant wil je niet dat ze pijn heeft en aan de andere kant wil je haar zo graag bij je houden. Is het misschien een idee dat ik je een zakje met wat vergeetmijnietjes zaad opstuur deze kun je dan straks later, ik hoop veel later uitzaaien op haar grafje. (ik weet nl. niet of je die zakjes zaad in frankrijk kunt kopen) Als je het gek vind moet je het zeggen hoor, maar het lijkt me zo'n mooi symbolisch bloemmetje voor je grote vriendinnetje.
Liefs van Alice en Cobus4ever

Hoi lieve Alice,

Ik moet nog helemaal eraan beginnen,het is hier rotgrond met stenen,vandaar dat ik er de tijd voor moet nemen en als het mooi weer is denk ik: nú!,maar ook weer jammer,want we kunnen ook samen even in de zon gaan zitten genieten...
Ik vind het een heel mooi gebaar van die vergeetmijnietjes,vooral ook,omdat ik mijn huis te koop heb staan en straks 3 grafjes achter moet laten met mijn dierbare honden,ook al is het alleen maar hun lijfje,maar toch je hebt het gestreeld en lief gehad...hun ziel reist overal met mij mee,waar ik ook dan ga wonen met de rest van de honden.Dus...je mag ze opsturen,vind ik superlief,hoor!

Fijne avond voor jullie en dank,ook namens Tosca!

liefs van mij en de honden(er heeft wat zon geschenen vandaag!)

Hoi Ingrid,

Ik kan me voorstellen dat je het moeilijk vind om aan het grafje te gaan graven. Dat had ik in onze periode met Buster ook echt niet gekunt. Vreselijk als het gat er dadelijk is! Lijkt me toch wel moeilijk om straks afscheid te nemen van je huis, wetende dat daar een paar van je schatjes liggen! Dit was voor mij de reden dat ik Buster heb laten cremeren, zodat ik hem altijd mee kan nemen als we verhuizen. Wat je schrijft klopt dan wel. Het is alleen het lichaam wat achterblijft. De zieletjes zijn in jouw buurt. Hoe gaat het vandaag met Tosca? Heeft ze wel al baat nu je haar zelf iets meer morfine geeft? En heb je de nieuwe pleisters inmiddels al? Er gaat geen dag voorbij dat ik niet even bij jullie stil sta.....Als ik 's avonds het kaarsje van Bulleke brand, dan brand daarnaast ook een kaars voor Tosca....Ik hoop echt dat ze nu wat minder pijn vertoont....Ik lees het wel. Ik hoop dat de zon weer gaat schijnen bij jullie. Dat ze daar weer energie van krijgt. Dat geldt natuurlijk ook voor jou.....Met de zon erbij, kun je toch meer aan!

Nou weer veel liefs van Monique

Hoi Monique,goedenmorgen...

Lief,dat er naast de kaars voor jouw Buster eentje vor mijn Tosca brandt...echt fijn,daar zullen we toch kracht uit kunnen putten in dit laatste,moeilijke stukje...
Ik ga per dag kijken hoe het gaat en wat we doen...ik heb nog niet de pleisters opgehaald(kan ´s nachts gewoon niet slapen)...heb nog even genoeg andere pleisters.Vandaag weer wisselen...straks eens even haar buik schoon maken en proberen de oude pleisters los te weken,want ze willen niet los en dat doet haar pijn,als ik er aan trek...

Dikke knuf voor jou,Flos,Morris en natuurlijk Buster!

liefs van Ingrid en hondjes