leermomenten

Gisteren had ik met Tess 2 heel leerzame momenten (zowel voor Tess als voor mij ) mbt hoe het kan gaan tijdens een wandeling:

De eerste was dat ik met Tess op ons uitlaatveld aan het drijven trainen was, en dan heeft zij alleen aandacht voor mij en de ballen..... er kan een bom ontploffen en ze hoort of ziet het niet... ineens verscheen er een hele grote st. bernhard die zich grommend meteen op haar storte... Tess geplet, maar gelukkig geen gepiep.... Tess werkte zich los en kwam meteen naar mij toe omdat zij voor haar idee nog steeds aan het "werk" was, de eigenaar riep zijn hond bij zich..... dat ging goed, even later stortte de hond zich weer op Tess... Tess werkte zich kleppertandend weer los en kwam weer direct naar mij toe.... en de eigenaar had weer controle van zijn hond.... vervolgens hebben de eigenaar en ik samen afgesproken dat we niet meer tegelijkertijd op het veldje moeten.... geen probleem, geen geruzie.... ook honden mogen elkaar soms gewoon niet..... kan gebeuren... het was via lichaamshouding heel erg duidelijk dat de honden niets van elkaar wilde weten, Tess was helemaal niet geïnteresseerd, en dat de st. bernard Tess als indringer zag...

Tijdens onze volgende wandeling kwamen we een beagle tegen die net zo oud is als Tess... een reutje.... snel werd duidelijk dat ze elkaar wel hel leuk vonden, maar dat ze nog niet hadden uitgemaakt wie de baas was.... ze renden, speelden, maar er was ook het nodige gegrom, tegen de vlakte werken, klepperen etc etc... beide honden beten echter helemaal niet echt, het was gewoon even een machtsstrijd... dat zag je aan hun lichaamshouding, aan de manier waarop ze tijdens "pauzes" stonden, regelmatige kalmeringssignalen etc.... gelukkig wist de baas ban de beagle ook heel veel van lichaamstaal en kalmeringssignalen... en uiteindelijk lagen ze samen uitgeput heel blij innig uit te rusten.... hadden wij ergens ingegrepen dan was het resultaat frustratie geweest, nu was het vriendschap..... het ander baasje en ik zeiden nog tegen elkaar "als er nu iemand langsloopt zonder kennis dan snappen ze echt niet dat wij hier heel relaxed staan te praten".... maar er was echt niets aan de hand....

in beide gevallen heb ik te maken gehad met eigenaren die kennis van zaken hadden... niemand raakte in paniek... en we konden allemaal goed lezen wat er aan de hand was.... ja, sommige honden mogen elkaar gewoon niet... net als bij mensen.... waar ligt het aan? Geen idee...... en sommige honden mogen elkaar wel maar moeten simpelweg even de rangorde uitvechten.... en dat uitvechten gaat dan niet met doorbijten of wat dan ook, maar wel met veel gegrom, kleppertanden, op de rug werpen etc....

Tess heeft gisteren weer heel veel geleerd..... en ik ben gesterkt in mijn idee dat ik niet te snel moet ingrijpen.... maar dat je je wel moet realiseren dat, net als bij mensen, niet iedere hond mijn hond leuk hoeft te vinden.....

hebben jullie dit nou ook? Dat jullie soms ook heel snel doorhebben wanneer het even strijd is maar daarna prima kan gaan, en soms ook snel te zien is dat een bepaalde hond echt niet met jullie eigen hond samen kan? En komen jullie ook over het algemeen baasjes tegen die ook kundig genoeg zijn om dit door te hebben? Of komen jullie juist vaak baasjes tegen die het echt niet begrijpen?


ben benieuwd....

Bij honden is het vaak veel gedoe maar weinig wol. Ik zeg altijd ben blij als je hond gromt, dat is communiceren. Ik weet precies welke karakters niet bij de karakters van mijn honden passen en ook welke hondenrassen dat vaak zijn (rassen hebben vaak toch een algemeen basiskarakter met nuances).

Alleen ben ik het niet eens met het feit dat je NOOIT in zou hoeven grijpen. Bij mijn 2 honden heb ik snel door wanneer het spel en wanneer het onenigheid is. Als leider bepaal ik dan dat ze op moeten houden. Er zijn veel honden die dan echt slaags raken, wanneer ze er zelf niet uit komen en er geen leiding is. mmaar als je kennis van zaken hebt en je kent je hond goed, dan kun en leer je dat wel in te schatten.

Hier is in beide gevallen prima gehandeld oogt het. De baasjes die ik tegenkom begrijpen er doorgaans weinig van. Honden aan de lijn en die baasjes lataen hun hond dan aan een strakke lijn snuffelen aan mijn honden. Ik zeg dan ook altijd dat ik dat niet wens en stap achteruit. Honden hoeven niet altijd te spelen met elkaar.

excuus was ik dus

Hoi Sandra,

ik zeg ook helemaal niet dat je NOOIT moet ingrijpen, maar wel dat je niet te snel moet ingrijpen, en goed moet kijken of er werkelijk iets ernstigs aan de hand is.... en als ik ingrijp is het tot nu toe echt meer dan genoeg geweest dat ik op luide en lage toon ingegrepen heb... zowel voor mijn eigen hond als voor andere honden.... fysiek ingrijpen heb ik gelukkig nog nooit hoeven toepassen....

Ja, ik merk het ook direct aan Spike als hij echt een hekel heeft aan een andere hond. Aan het begin van de laatste cursus die we deden was er één hond waarvan ik gelijk aan hem voelde dat dat nooit goed zou komen. En dat bleek ook. Af en toe is er met een andere reu ook even een grom of een snauw en dat het daarna prima is, maar je merkt het gelijk als het anders is.

De meeste baasjes die ik tegen kom begrijpen helaas minder van hondentaal. Zo af en toe komt een hond trekkend en fixerend op ons af en als ik dan ruim baan maak en Spike afleidt is het toch meestal "Oh ze mogen toch wel even spelen?" of "hij doet niks hoor".

Ik heb Kira en sinds kort is Mila erbij gekomen, en dat was toch echt even paar dagen behoorlijk pittig in huis, waarbij die twee even hun overdadige energie even lieten ontladen op elkaar.

Er waren hier ook behoorlijke momenten waar even ze onderling toch even elkaar hebben getest en uitgemaakt hebben waar ze bijelkaar stonden zeg maar, en dat ging er..pittig aan toe in aanblik.

Maar in werkelijkheids hebben ze elkaar eigenlijk niet eens gebeten, ging alleen gepaard met heleboel grommen en blaffen, tegen elkaar opspringen, luchthappen, en in de pauses elkaar besnuffelen, aflikken, bij elkaar slapen noem maar op.
En na 2 a 3 dagen waren ze eigenlijk daarmee klaar en houden elkaar lekker op peil.
En zijn eigenlijk ook op straat hele rustige dames die heerlijk speels zijn.

Vaak zien wij dingen helemaal verkeerd en denken als mensen ipv honden, je ziet echt wel verschil vindt ik tussen stoeien, rangorde uit vechten of echt pure aggressie, eerste 2 zie ik dagelijks ook op straat gewoon tussen twee honden op een losloop gebied, dat laaste echt heeeeel zelden

@ Kelvin: helemaal mee eens.... en ik denk ook dat veel baasjes de verschillen tussen rassen niet begrijpen... je hebt vocale rassen, en stille rassen... de BC is bijvoorbeeld een stil ras.... als ze aan het werk zijn of spelen dan hoor je ze eigenlijk niet (als het goed is ) Tess heeft bijvoorbeeld 1 hond waar ze helemaal dol op is: een duitse herder waar Tess ongeveer 4x inpast.... Tess is heel stil... de duitse herder heel vocaal.... als je deze twee ziet spelen als onkundige dan zou je snel denken dat Tess mishandeld wordt... want... de duitse herder maakt heel veel lawaai, en Tess is stil.... feit is dat qua signalen (buiten het geluid) Tess de baas is.. en het zijn hele goede vriendjes.... het geluid zegt dus bij lang na niet alles..... maar als mens denk je al snel dat als er gegrom bijkomt dat er een probleem is.... het geheim zit erin om de andere signalen ook te kunnen lezen...

en idd.... echte aggressie bij honden ben ik nog nauwelijks ooit tegengekomen....

Maar bij mensen is dat eigenlijk niet anders.... er zijn volkeren waarbij wij, als nuchtere Hollanders of Vlamingen, denken dat ze altijd boos zijn.... puur omdat hun intonatie heel anders is dan in het Nederlands of Vlaams.... tja, taal he... of het nou dieren zijn of mensen.... kijk even buiten je eigen blikveld...

Zitten zeker verschillen in rassen hoe ze overkomen, als ik Mila en Kira alleen al bekijk hoe ze enorm verschillen, maar toch elkaar veel makkelijker "verstaan" als ikzelf hun "begrijp".

En ik geef echt toe, ik mezelf nog steeds af en toe betrap dat ik wilde ingrijpen, maar toch zag ik eigenlijk net op tijd in, het eigenlijk alleen maar een vocaal spelletje meer was, en imponeren op elkaar.

Honden die wel agressief zijn, althans zover dominant zijn dat ze toch "gevaarlijker" te betitelen zijn, herken je eigenlijk wel meteen door hun houding, en tot nu toe als zo eentje opduikt, zie ik die van mij altijd wijzelijk hun ontlopen annex negeren.