Jazzy is morgen 15 weken oud, maar ze doet alles zo goed en daarom ben ik ook zo ontzettend trots en blij met haar.
Ik kom net terug van een wandeling op een gebied ver van de weg vandaan, zodat ze lekker los kan. Het is niet omheind, maar wel ver weg van de weg.
Als jazzy te ver voor me uit liep verstopte ik me achter een boom, maar zodat ik haar nog wel kon zien. Dan kwam ze keihard naar me toe gerend. Na dit 3 keer te hebben gedaan liep ze keurig 5 meter voor of achter me
Halverwege de wandeling kwamen we een dooie eend tegen die langs de waterkant lag, zij wilde dat natuurlijk in haar bek steken, maar ik ben toen keihard de andere kant op gerend. En je raad het nooit, maar ze rende dus achter mij aan in plaats van de eend op te eten
Elke keer als ik haar riep kwam ze keihard in een sprint naar me toe gerend, maar ik riep haar niet heel de tijd, want ik wist zeker dat ze dan niet meer wilde komen. Aan het eind heb ik haar weer aangelijnt en zijn we met een slappe lijn naar huis gelopen, af en toe trok ze maar dan liep ik achteruit en zij weer huppelend achter me aan gelopen. En weer vooruit, met een slappe lijn
Hoe trots kan een baasje zijn.
Ik ben zelfs langs een weg gelopen (waar ziggy is overreden) en ik was niet zo gespannen als de vorige keer, misschien omdat jazzy zo goed luisterde. Want mijn humeur kon niet beter.
Moest dit toch echt even meedelen.



3 doggies











