Ik zelf heb iets soortgelijks meegemaakt. Ik was de trotse eigenaar van een golden retriever genaamd Boke toen ook haar sterlisatie helemaal verkeerd is afgelopen.
Boke had last gekregen van schijnzwangerschappen en daardoor werd aan geraden tot over te gaan tot sterlisatie. Ik ging al jaren bij die dierenarts en had er dan ook blind vertrouwen in.
Boke is op een maandag in juli gesterliseerd.
Toen ik ze s 'avonds ging afhalen bij de dierenarts zag alles er heel goed uit, ze kwispelde zelf toen ik binnenkwam, ook de dag erna was er niets aan de hand, ze at weer een beetje liep beetje rond in huis, alles leek perfect gelukt te zijn.
woensdagmorgen merkte ik dat ze een klein beetje had overgegeven, beetje ongerust bel ik na de DA, kon wss niet tegen de ontsteking remmers die ze moest krijgen na de operatie, kom ff langs dan spuiten we het rechtstreeks in. zo moest ik drie dagen na mekaar terug gaan om die inspuitingen te gaan halen.
Donderdag ging het beetje beter dus ik ging er van uit dat de DA gewoon gelijk had en dat het haar maag was die een beetje tegenstribbelde. Donderdagavond weer na DA voor de 2de inspuiting.
Vrijdag middag weer na DA gebeld omdat boke bleef overgeven, kom maar om de volgende inspuiting.
Zaterdagmorgen zag ik het echt de verkeerde kant uit gaan en ben ik om half acht smorgens weer naar die DA gereden omdat ze dan toch al van woensdag niks meer binnenhield van eten en drinken. deze keer twee inspuitingen, nogmaals de ontstekings remmer, en buscopan, een middel voor de maag te kalmeren. Ik mocht ze weer mee nemen na huis. Ook al zat ik met een enorm kutgevoel.
Zaterdagavond zag ik ze dan ineens weer overgeven, deze keer geen vocht of voedsel maar een donker rode bruine materie.
We hebben haar opgenomen en meteen naar een andere dierenarts gereden, die stelde vast dat ze volledig uitgedroogd was, en is meteen beginnen infusen aanleggen met vocht en medicatie. Na verder onderzoek bleek dat Boke haar darmen waren opengesprongen, haar stoelgang vloeide gewoon rond in haar buik, ze was zich zelf aan het vergiftigen. De DA heeft gedaan wat hij kon.
Jammer genoeg heeft het niet meer mogen baten en is boke zondagmorgen 31 juli gestorven.
De nieuwe DA stelde voor om een autopsie laten uit te voeren zodat we wisten wat er juist mis gegaan was, ik heb dit toen geweigerd, omdat ik vond dat ze genoeg had meegemaakt, nu heb ik daar enorm veel spijt van, ik zou willen weten wat er met haar gebeurd is.
Volgens de DA zijn er twee mogelijkheden, bij alle twee heeft de 1ste dierenarts fouten gemaakt.
ofwel is er tijdens de operatie zelf iets met de darm gebeurd.
ofwel is het een alergische reactie op de ontstekingsremmers. Een van de bijwerkingen van dat product is dat de hond kans heeft op een soort van zweer op de darm. Als die openspringen heb je het zelfde effect als dat een darm scheurt.
Ik vraag me elke dag af of ik niet mee schuldig ben aan haar dood, ik voelde dat er iets niet juist was en toch bleef ik de DA vertrouwen in haar woorden dat alles wel zou goed komen, miss als ik vroeger naar een andere DA was geweest dat ze nog gered kon worden
jammer genoeg zal ik het nooit weten.