Je hebt van die dagen... vandaag is het plakdag. Achter het behang-plakdag. Een hondje wat aan de overkant van het veld liep kwam naar onze kant en Dobby wou 'kennismaken'. Nu doet Dobby dat altijd op een achterlijke manier: er keihard op af rennen. Daarom gaan kleine hondjes er altijd vandoor. En deze dus ook.
Hondje geïntimideerd en rent weg, Dobby erachter aan. De riem komt strak te staan en SNOK!!!!! En dat drie keer achter elkaar omdat dat hondje terug bleef komen. Bij de derde keer SNOK!!! voelde ik dat er iets verkeerd ging in mijn arm. Pijn. 
En toen heb ik hem even fors op zijn plaats gezet. Kort genomen en op hem ingelopen. Hij piepte zelfs even, en toen was het klaar natuurlijk. Gelijk naar huis. Eigen schuld, dikke bult.
Ik kan nu zelfs geen bordje met boterhammen tillen met mijn arm, en ik moet met rechts nu mijn linker onderarm optillen en op het toetsenbord leggen om bijvoorbeeld te kunnen typen.
Het is dus achter het behang-plakdag. Alleen kan ik het niet zelf omdat ik vleugellam ben.



3 doggies



















