Tess is eigenlijk een super hondje.... heeeel lief voor alles en iedereen, en ze luistert over het algemeen heel goed.....
maaaaar....
de pubertijd slaat ook bij mijn hond lekker toe.... hoe merk ik het?
Ze blijft altijd heel goed dichtbij... ok... ze is een BC dus soms maakt ze een lange bocht vooruit om daarna braaf op ons te wachten..... maar.... sinds een paar dagen schiet ze weleens weg... op zich geen drama... binnen een minuut is ze terug, en het zit echt niet in haar om ergens naar te doen... het is meer enthousiasme.... maar de boer in ons wandelgebied heeft zijn koeien verplaatst... naar een weiland waar we altijd langskomen... dus vandaag.... Tess als een speer (letterlijk) onder het prikkeldraad en naar de koeien.... niets ergs, ze rende eromheen, keek even (toen was ik al lang en breed aan het roepen), en kwam daarna best keurig terug..... ze heeft geen koekje gekregen maar wel een blije "goedzo" dat ze terugkwam... maar vervolgens kreeg ik van andere wandelaars allerhande niet al te aardig commentaar dat ze toch echt niet los mag..... ik ben het hier niet mee eens.... ze deed op zich niets, behalve door het weiland lopen, en toen ik riep kwam ze werkelijk binnen een minuut terug (na ook lekker een koeienvlaai te hebben ontdekt
... en dat alles binnen 1 minuut)....
mijn vraag aan jullie.... moet ik inderdaad Tess daar vast doen, of juist los laten en afleiden zodra we bij de koeien in de buurt komen?
Thanx alvast voor alle advies



3 doggies
