Ik heb even rond zitten kijken over de voor en na-delen van castratie bij een reu... En nu wil ik eens kijken wat voor reacties ik krijg met mijn verhaal, ik sta voor morgen ingepland bij de DA om m'n hond te laten castreren, maar deze afspraak heb ik een aantal weken geleden gemaakt en nu begin ik steeds meer te twijfelen of ik er goed aan doe.
Ik heb een aantal maanden geleden een hond geadopteerd (een Labrador mix... waarschijnlijk (naar mijn eigen inzicht) met een Rhodesian Ridgeback).
In het contract van de organisatie staat dat de hond 2 maanden na de adoptie gecastreerd/gesteriliseerd moet worden en de adoptant een bewijs dient te overleggen van de dierenarts aan de stichting, als de hond na een jaar niet gecastreerd/gesteriliseerd is kan de hond worden teruggevorderd door de organisatie.
-----------------------------------------------------
Nu is het zo dat in de eerste maand, ik er niet zo'n problemen mee zou hebben als ie gecastreerd zou worden, soms was ie een beetje dominant en erg wild, maar nu is dat gedrag ontzettend verminderd, door middel van trainen en gewenning van zijn kant. Het enige wat zeer moeilijk te veranderen is, is het constante snuffelen en dat ie daardoor niet normaal aan de riem mee kan lopen zonder dat ik bijna over hem struikel als ie ineens een spurt naar de andere kant maakt en dat ik blaren op m'n handen heb en dat Tobey zich bijna ophangt in z'n halsband door het vele getrek. Ik heb van alles geprobeerd om zijn concentratie vast te houden tijdens onze wandeling, maar het werkt echt niet!
Ik heb ook een keer een privé lesje genomen bij een gedragsdeskundige en zelfs die zei dat het gedrag aan de riem bijna niet te veranderen is en dat de hond z'n energie kwijt moet door los te lopen en dat zij hem alleen maar los had laten lopen (hij is daar ook 1 weekje geweest en toen heeft ze hem geobserveerd), maar ja, deze persoon woont dichtbij het bos... Niet iedereen heeft dit voordeel! Ook zei ze dat het gedrag met snuffelen en daardoor trekken aan de riem zou kunnen verminderen door middel van de castratie, maar dit is geen feit.
Ik kan hem moeilijk ergens los laten waar ik woon, er is veel verkeer (fietsers, brommers, auto's) en hij wil nogal eens klakkeloos de weg overlopen.
En als ik hem los laat lopen op andere plekken dan loopt ie alsnog als een stofzuiger langs al die bosjes en plas op te likken van andere honden.
Naar andere honden toe is ie niet echt dominant, soms doet ie z'n oren omhoog en gaat ie boven de andere hond staan met z'n staart een beetje omhoog kwispelend (een beetje als uitdagen zie ik dat meer), hij heeft nog nooit z'n tanden laten zien naar een andere hond, ook niet naar andere reutjes. Maar ik merk wel dat sommige honden een beetje hun tanden naar hem laten zien of grommen als Tobey dit doet, dus is het dan toch echt dominantie wat hij projecteert? Als honden grommen of snauwen naar hem, dan houd ie ook niet op met het "plagen" van de andere hond, dan gaat ie maar door... het lijkt alsof ie de message niet krijgt dat ie even ongewenst is met zijn gedrag, zeg maar.
In het begin dat ik hem had wou ie wel op andere honden gaan rijden, maar dat is nu helemaal niet meer zo, hij is meer speels en probeert andere honden uit te dagen.
Dus nah ja, hiermee wil ik zeggen, mijn hond heeft naar mijn inziens geen dominantie probleem, het enige is dat ie zo snel afgeleid is door geuren als ie buiten loopt, dan heeft ie totaal geen oog voor iets anders meer en hoort ie mij ook niet echt roepen als ie terug moet komen omdat ie zo gefocust is op het snuffelen.
Voor de rest is ie in huis erg rustig en knuffelig, zoals ik wil dat ie is. Ook kan ik ongewenst gedrag binnenshuis erg makkelijk afleren, hij leert snel wat ie wel en niet mag in huis. Ik kan hem wel moeilijk alleen laten, althans, ik heb het nog niet vaak genoeg geprobeerd om er zeker van te zijn dat hij een lichte vorm van verlatingsangst heeft, maar als iemand de deur uit gaat begint ie onrustig heen en weer te lopen en te piepen en soms te blaffen. In het begin hebben we uitgeprobeerd hem alleen te laten, maar toen had ie toch wel een klein plasje in huis gedaan.
Ik hoop dat de mogelijke verlatingsangst dus niet verergerd als ik hem laat castreren!
Het is een schat van een hond en ik wil echt niet dat hij verandert! Afgezien van het vele getrek aan de riem en concentratie die meer naar snuffelen uitgaat dan naar de wandeling.
Aangezien hij niet dominant is en ook niet angstig voor andere honden, zou dit wel kunnen veranderen na een castratie? Want dat wil ik echt niet hoor! En is het ook zo dat honden na castratie sneller de neiging hebben om territoriaal gedrag / blaffen te vertonen? Want dat wil ik ook niet, ik vind hem goed zoals ie is, hij blaft bijna nooit namelijk!
Nu ken ik een andere hond die heel wat weg heeft van Tobey qua gedrag en die is na de castratie rustiger geworden maar in z'n gedrag niet veranderd, ten opzichte van andere honden of aard (deze hond was ook totaal niet dominant). Nu heb ik natuurlijk gelezen over de voor delen qua latere medische probleempjes zoals voorhuidonstekingen enzo en dat snap ik allemaal wel.
Laatst had mijn hond wel iets heel engs, soms heeft hij de behoefte om te rijden op z'n mand en dat laat ik hem dan gewoon maar doen, dan is hij de frustratie kwijt, maar z'n hele zaakie hing er opgezwolle en geaderd uit zeg maar, het was echt niet normaal, hij liep er helemaal gebogen door ook. Maar toen ie ging liggen en eraan likte was het al weer weg, ik was erg geschrokken, ik heb gelezen dat het vaker voor komt bij reutjes en als het eenmaal een keer is gebeurt zal het ook vaker blijven gebeuren. Nu krijgt ie zijn mand niet meer en slaapt hij op een matrasje, want ik wil dit niet meer meemaken. Zou dit probleem weggaan als ie geholpen is?
Ook heb ik hier ergens op het forum gelezen dat sterilisatie ook bij mannetjes honden gedaan kan worden en dat dit betekent dat ie alleen niet vruchtbaar is, maar dat z'n testosteron gehalte er niet door zal veranderen, dit klinkt mij persoonlijk iets beter in de oren... maar DAs doen dit bijna nooit? Waarom eigenlijk niet?
Maar goed, volgens de stichting moet ik mijn hond dus verplicht laten castreren, dit is puur om nakomelingen te voorkomen, natuurlijk... Dus aan de andere kant zit er niks anders op! Ook al vind ik het stom dat het verplicht is.
De stichting blijft ook altijd de wettelijke eigenaar (staat ook in contract), dit om misbruik van honden (wat helaas veel voorkomt) te voorkomen, dan kunnen ze makkelijk de hond weer afnemen van degene die hem/haar verzorgt.
Ik ga het er morgen natuurlijk ook nog even met de DA over hebben, omdat ik nu toch wat twijfels krijg. Misschien moet ik wel eerst chemische castratie proberen, om te kijken hoe het zich uitpakt?
Sorry voor het lange bericht, maar ik wil graag andermans verhalen nog even horen over wat goed/slecht is om te doen in deze situatie!







