Ik ben deze hele week aan het werk gegaan met de tips die ik van de gt heb gekregen, en ja hoor.... Resultaat
Vandaag liep ik naar het park, met mijn eigen dochtertje in de draagzak en een oppaskindje (met ADHD) erbij. Dus vrij drukke situatie. Komen we onderweg een jonge stefford tegen.
Deze hond was erg entousiast en wilde graag spelen. Roxy ook wel, maar dat mag ze van mij niet aan de riem, dus eerst naar het park.
De stefford liep vlak achter ons aan, maar..... Roxy liep heel netjes met mij mee. (bijna zonder aandacht te geven aan de andere hond.
Wat een ontzettende verandering. Ook na het spelen kwam ze heel goed naar me toe.
Hebben jullie ook wel eens momenten waarop je naast je schoenen ga lopen omdat je zo trots op je hondje ben?



3 doggies








