Wat vinden jullie van deze discussie?

Het kan zo gemakkelijk gaan, wij hebben hier de kinderen van jongs af aan geleerd zachtjes aaien, nee dat is niet jouw speelgoed en meer van dat soort zinnetjes.
Eigenlijk ging dat allemaal zo vanzelfsprekend dat ik het amper meer weet, maar bij mijn weten is er nooit maar een incident geweest en dat terwijl mijn hondje (die bij mijn ouders is gebleven toen ik het huis uit ging) een zwaar trauma had, die is ernstig mishandelt geweest en bij een verkeerd iets greep ie je al, maar mijn kinderen heeft ie nooit iets gedaan en zij hem niet, net of ze onbewust wisten dat het goed was.
Oftewel, leer elkaar te tolereren, de hond moet wel zijn rustplekken hebben en de kinderen moeten leren dat ze daar weg moeten blijven, zo kan een hond als ie rust wil naar zijn plek in de wetenschap daar niet "lastig te worden gevallen".

Kinderen hebben een afhankelijke rangorde. Dat wil zeggen dat wanneer de ouders erbij zijn staan ze er boven en als de ouders er niet bij zijn staan de kinderen onder de hond. Daarom mag je nooit kinderen en honden alleen laten bij elkaar. Dat geeft namelijk ook het recht om te corrigeren als de kinderen iets doen wat de hond niet wil. Je moet de kinderen leren om met de hond om te gaan. Dus wat kan wel en wat niet. Daarnaast kun je om problemen te voorkomen ook de hond leren dat hij soms zo maar aangeraakt wordt en dat dat niet bedreigend is. Ook als hij ligt te slapen. Dat voorkomt ook veel problemen.

nee, de eigenaar van de hond moet de hond behoeden voor het aandoen wat of kinderen of mensen of honden de hond aandoen.

daar ben je voor, die verantwoording heb je.

Nee natuurlijk niet.Als de hond dan iets zou doen is het de hond die fout is.Ook kinderen moeten leren hoe ze met een hond om moeten gaan.

kinderen moeten leren van de ouders dat dieren geen "speelgoed" zijn! kinderen en honden samen nooit zonder begeleiding.

Daarom is opvoeden zo erg belangrijk ,voor mens en dier.

nee, zou maar wat erg worden denk ik!

MAAR: de hond moet zijn plaats kennen, net al je kind

bvb wij hebben een chi/pincher van 2 jaar (ongeveer) en een kindje van 1 jaar en 3 maand

ze zijn nooit alleen samen

de hond mag geen speelgoed van de kleine afnemen en moet loslaten als de kleine hetzelfde speelgoed op het oog heeft (bvb ze lopen beiden naar de bal)

de hond mag geen speelgoed van de kleine van de grond nemen, tenzij de kleine het speelgoed aan de hond geeft

verder mag de hond niet springen, ... tegen de kleine op, likles geven mag wel (doetie ook veel )


de kleine mag niet : in de bech van de hond (zelfs niet met 1 vinger), niet aan de eetbak of drinkbak van de hond,mag niks goiien naar de hond (tegen de hond dus), mag niks afnemen van de hond, mag enkel aaien, niet slaan, trekken, ...

ja, tis heel wat werk, maarr ze komen overeen! gisteren lagen ze zelfs beiden oo de grond tegen elkaar aan

seth lag op zijn tapijt en de hond kwal er gezellig bijliggen na eerst wat likjes gegeven te hebben, de kleine gaf een aai en de hobnd ging tegen zijn buik aan liggen knoddig!

je moet ze grenzen leren, alle 2
(hoewel ik eerlijk moet toegevn dat oinze hond nooit een probleem gemaakt heeft van het feit dat er een kindje bijgekomen is en ze best overeenkomen)

btw, er is me gezegd dat een klein kind NOOIT boven een hond kan staan, maar dat jij als ouder de positie van je kind tegenover de hond moet duidelijk maken van 'hij staat onder je, maar dit en dat en dat mag niet'

hoop dat ik dit goed uitleg
maar jullie begrijpen wel wat ik bedoel

Absoluut niet! Ik kan er dan ook flink boos om worden wanneer de ouders altijd de hond een opdonder verkopen, en die draken van kinderen niet.

Laat ik het zo stellen: "Is het voor jou normaal dat jouw kinderen aan de oren, staart en haren trekken van dieren?"

Kwestie van opvoeden hoor. Net zoals je een hond netjes hoort op te voeden.