Thomas (gast)
Goeiemiddag,
ik heb een boxer (reu) van bijna vier jaar, het is een heel lieve, speelse, trouwe boxer, heeft niet echt dominantieproblemen (bij het wandelen wil hij wel eens uithalen, maar ik kan hem makkelijk afleiden met een speelgoedje). Hij kent zijn basiscommando's redelijk goed (zit lig blijf...) en is doorgaans heel vrolijk met andere mensen.
nu hebben wij sinds drie maand een baby in huis, de eerste dag verliep niet echt vlekkeloos (heel nieuwsgierig, heel verward), na een week of twee begon hij de aanwezigheid te accepteren en werd hij weer rustiger. zo zat hij vrolijk in de zetel terwijl wij baby vasthadden etc, af en toe gaf hij al eens een likje aan de handjes...
so far so good. vandaag zit mijn vriendin met baby in de zetel, zoals dagelijks. Fons (de hond dus) begint lichtjes te grollen en wil uithalen, snakken dus, wat ik interpreteer als een behoorlijk ernstig probleem.
Wat hij de laatste tijd ook meer doet is, dat als ik de baby vastheb, hij afkomt met speelgoed, of zacht jankende geluidjes maakt... jaloezie??
Ik wil hem nu niet meteen de deur uitzetten, absoluut niet. Ik ben een rustige, zelfverzekerde baas, maar dat wordt een stuk minder als het over je eigen kind gaat.
Ik moet tot mijn schande opmerken dat ik de laatste tijd (wegens omstandigheden) wel minder tijd heb gehad om met hem stevige wandelingen te maken, door werkomstandigheden kan ik hem nu ook niet meer dagelijks meenemen (wat vroeger wel het geval was).
Enige tips (liefst niet in de trant van: afmaken of asiel) zijn welkom.
Bedankt!



)



want voor de rest luistert mijn hond wel heel goed






