jalourzie bestaat niet

Ja je moet ook anders reageren dan op jaloezie.

Ik heb vaak verhalen gehoord en ook zelf gezien dat dit jaloezie heel fout kan aflopen.

Zo ook met mijn zwager, die kreeg een kind en zijn hond mocht niet in de buurt komen, maar andere mensen wel.
Deze hond werd jaloers(zo gezegt) en heeft uit eindelijk verschillende mensen aangevallen. Gelukkig niks ernstigs maar ze hebben uiteindelijk de hond weg moeten doen.

Zij zeggen, jaloezie, ik zeg verkeerde rangorde..

En ik zie het bij mijn eigen hond en bij andere oppashonden dat jaloezie eigenlijk niet voorkomt, het is altijd iets anders.

hetzelfde met Dominantie.. vele verschillende verhalen. Maar ik zeg, het is bijna altijd iets anders.
En dat ligt aan elke sitatie wat het dan is, soms is het gewoon te makkelijk om te roepen dominantie of jaloezie..

Kijk eens verder voor je jaloezie roept en analiseer de situatie en het gedrag van de hond en je zal op dezelfde conclusie komen.

ik ben niet zo van de onderzoeken. Net als die van Shean Ellis, die zegt dat wolven en honden gelijk zijn, daar ben ik het totaal niet mee eens.. En dat door eigen onderzoek..

@ gerdine,

Dat jij het er niet mee eens bent wil niet zeggen dat honden niet jaloers kunnen zijn, ik heb het hier niet over het probleem van TS ik heb het over Jaloezie, jij houd niet van onderzoeken, maar toch kan je heel stellig zeggen dat jaloers gedrag niet bestaat? en dat baseer jij op? je eigen onderzoeken? wat je wel doet maar ook weer niet van houd? en over shaun ellis ga ik maar niet verder met je in discussie...

naar mijn ervaringen toe, met de honden die ik al heb gehad,ben ik overtuigd dat honden wel gevoelens hebben en zeker kunnen treuren ( rouwen)
niemand kan mij van het tegendeel overtuigen

mijn ervaring is ook dat jaloersheid voortkomt uit een rangorde "probleem". Als de rangorde heel goed is, accepteren de honden hun plaats die hen wordt "toebedeeld".

zet je een ranglagere op schoot en jij bent niet op en top roedelleider, kan je een probleem verwachten van de ranghogere andere hond, niet omdat die jaloers is, maar omdat de situatie niet klopt.

maar rouwen, ik had het nooit geloofd als ik het niet zelf gezien had, had altijd gezegd dat dat niet kan, ik denk ook niet dat het is zoals bij mensen, maar die pijn om de leegte (zonder nu de hele achtergrond te kunnen beredeneren, ik geloof niet dat een hond dat kan) kunnen ze wel ervaren, ik heb het zien gebeuren bij 1 van mijn honden en ik was er verbijsterd over, ik had net hooit zo intens eerder gezien. Hij heeft zijn verloren maatje ook nooit gezocht, zich nooit vergist, maar 14 dagen lang heeft hij gerouwd en getreurd.

Ik hou niet van onderzoeken omdat er altijd 2 kanten van zijn en allebei hebben ze weet ik het hoeveel aanhangers die dat onderzoek geweldig vinden.

Doe zelf onderzoek, dan weet je meteen wat waar is en wat niet.
Ik heb geen geleerde in australie nodig die mij verteld hoe honden reageren, dat zoek ik zelf wel uit.

En ja ik doe graag eigen onderzoek omdat ik dan tenminste weet dat het goed gegaan is en wat de precieze uitkomst is.

En tot nu toe heb ik elke jaloezie kwestie kunnen verklaren op een andere manier.

Ik vind het best gevaarlijk om te roepen dat het jaloezie is, want vervolgens doen mensen er niets meer aan en kan het flink uit de hand lopen.

wat zijn we weer lief

Als jouw collega een promotie krijgt kan je jaloers zijn op deze promotie. Hij/zij komt een stapje hoger op de ladder. Vergelijkbaar met de rangorde tussen honden (jij bent in dit geval de chef)
Het wordt anders als je wrange gevoelens krijgt t.o.v. je collega. De zgn afgunst.Ik denk dat honden dat niet kennen.
Als een hond een stuk worst ziet bij zijn roedelgenoot wil hij ook zo'n stuk worst omdat hij dat nu éénmaal ook lekker vindt. Hij heeft er denk ik geen gevoelens bij in de trant van "hij wel en ikke niet"

Jaloezie heeft altijd een oorzaak, het heeft altijd een achterliggende oorzaak het hoeft niet altijd een rangorde probleem te zijn, het kunnen verschillende dingen zijn. natuurlijk moet je er aan werken als je denkt dat je hond 'jaloers' is, want dit is een negatief gedrag wat de hond laat zien. En ik heb in deze topic niet gezegd dat de hond van TS jaloers is.

Het maakt toch niet uit waar onderzoeken worden gedaan? het wordt toch duidelijk uitgelegd hoe ze dit hebben gedaan? en wat de uitkomst is?

Ik vind het wel knap van je gerdine dat jij alles zelf onderzoekt en dan ook gelijk weet of het goed gegaan is en wat de precieze uitkomst is, je kunt volgens mij goed geld verdienen als honden kenner....

Gerdine Doe zelf onderzoek, dan weet je meteen wat waar is en wat niet.
Ik heb geen geleerde in australie nodig die mij verteld hoe honden reageren, dat zoek ik zelf wel uit.


Dat is dan alleen jouw eigen waarheid, en je kunt daar geen algemene conclusies uit trekken.
Een onderzoek moet aan heel wat voorwaarden voldoen om ook betrouwbaar te zijn en er conclusies uit te kunnen trekken.

In het geval van jaloezie is dat erg lastig. Je kunt immers niet in de emotionele beleving van de hond kijken. Ik denk dat het in bepaalde opzichten wel een look-a-like emotie kan zijn, maar ook dat kunnen we niet met zekerheid zeggen.

Waar het in dit topic om gaat is dat er een probleem speelt en dan maakt het feitelijk eigenlijk helemaal niet uit hoe je het noemt, maar vooral hoe je het oplost.

In het algemeen is het zo als een hond 'de boel' zelf gaat regelen er iets scheef zit in de onderlinge verhoudingen. Dan is het zaak om daar aan te werken en in die zin ga ik helemaal met je gedachten mee dat het een risico kan inhouden als je dit simpelweg afdoet met jaloezie.

Er liep ook nog een andere topic over jaloezie, die is best interessant, met een schrijven van een onderzoekster.
Ik denk dat sommige honden wel degelijk onschuldige jaloezie kennen in de zin van of ze nog wel 'in the picture zijn'. Heej, ik ook, ik ook, vergeet mij niet ik wil ook, ik wil ook. Ik zie dit bij Jip heel sterk, maar dit leidt niet tot een rangordeprobleem omdat ik hier simpelweg niet in mee ga. Of je dat nu jaloezie noemt of iets anders wat maakt het uit.

@ Ingrid.....

Snauwd jou hond ook andere honden weg als je er niet bij bent? of doet ie dit alleen als jij er bij bent?

Ik stel de sarcasme niet op prijs..

Dat ik nu zelf onderzoek doe en daar mijn conclusies uit trek is niet zo raar lijkt me..

Honden zijn egocentrische wezens, ze doen alleen iets als ze er iets voor terug krijgen. Daarom werkt belonen ook beter dan straffen..

Zo werkt het met "jaloezie" ook.

Als je de hond geen snoep geeft en de hond er naast wel, zal de hond inderdaad stoppen met poot geven.(dit ligt wel aan de hond natuurlijk)

Ik moet zeggen dat ik nog steeds aan het kijken ben of mijn conclusie klopt.. maar tot nu toe klopt hij bij elke hond waar ik het bij getest heb.

@Gerdine
Ik hoop niet dat je het erg vindt dat ik totaal geen waarde hecht aan jou onderzoeken en dat ik meer waarde hecht aan andere onderzoeken gedaan door wetenschappers.

Het probleem met alle onderzoeken is dat je niet zo maar een conclusie kunt overnemen zonder de complete context mee te nemen. Het is ook vaak een kwestie van definitie. Als je de definitie niet weet heb je ook niets aan het resultaat. Dus als je een discussie start over jaloezie, dan zul je eerst moeten bepalen wat je onder jaloezie verstaat. Anders praat je compleet langs elkaar heen.

@Gerdine
Ik heb wel ééns over zo'n zelfde onderzoek met de dezelfde uitkomst gelezen. ('k moet ff verzinnen waar ik dat gelezen heb)

O dus als ik een bekende naam had was het opeens wel waar wat ik zei..

Ik hou al op.. Ik weet wel beter

Oh nee hoor, je naam heeft hier niets mee te maken. Het gaat om hoe een onderzoek is opgezet. Een onderzoek is niet alleen maar een paar testjes die je uitvoert. Daar komt echt wel wat meer bij kijken. Gedragstestjes doe ik ook zo vaak, maar dat noem ik zeker geen onderzoek. Daar hangen voor mij alleen conclusies aan voor die hond in die situatie. En niet meer dan dat.

Ik ben blij dat je wel beter weet.

Niemand heeft ook aan mij gevraagt hoe ik onderzoek heb gedaan..

En trouwens, het onderzoek voor jaloezie bij dieren is ook alleen een gedragstest op 5 verschillende honden..

Dus in feite is dat hetzelfde als wat jij tegen mij zegt.

Ik vind het ook knap dat als er goed onderzoek is gedaan dat er zoveel verschillende uitkomsten zijn..
Zo ook met jaloezie, maar ook met trainings technieken en zo..

Er kan dus nooit een echte uitkomst zijn, alleen verschillende stituaties en honden..
tenminste als je het zo ziet..

Ik heb het niet over een onderzoek op 5 verschillende honden. Maar er zijn wel degelijk onderzoeken gedaan naar jaloezie bij honden met een groter aantal honden.

Dat de uitkomsten verschillen heb ik al eerder aangegeven. Dat heeft onder andere te maken met de context van het onderzoek en van definities. Als dat niet hetzelfde is kun je de conclusies ook niet met elkaar vergelijken. Ieder onderzoek heeft zijn eigen echte uitkomst. En die onderzoeken hebben allemaal hun eigen waarde.

Gerdine
Dat ik nu zelf onderzoek doe en daar mijn conclusies uit trek is niet zo raar lijkt me..

Het staat je uiteraard vrij om je en eigen visie te vormen ten aanzien van jou ervaring van de honden waar je mee te maken hebt.

Maar echt een onderzoek wil ik het niet noemen.
Wetenschappers studeren jarenlang op het doen van wetenschappelijk onderzoek en het intepreteren daarvan.

Een huis tuin en keuken onderzoek in dit geval zegt iets over die specifieke hond in die specifieke situatie, maar daar kun je niet zomaar algemeen geldende conclusies uit trekken. Dat vind ik namelijk net zo gevaarlijk als jouw eigen woorden dat het bestaan van jalouzie bij honden gevaarlijk is.

Nogmaals niemand vraag hoe ik het gedaan heb. Dit onderzoek heb ik in het asiel gedaan, dus met vele honden.

maar goed, ik hecht net zoveel waarde aan onderzoeken van wetenschappers als jullie aan die van mij.

natuurlijk zit er bij sommige een kern van waarheid in, maar klakkeloos overnemen doe ik nooit. Ik probeer het eerst uit bij verschillende honden.

Maar goed, ik blijf er nog steeds bij dat jaloezie niet bestaat, net als schuld en spijt.
Dit hoort bij het geweten, wat een hond gewoon niet heeft.
Jullie vinden dit ook over schuld en spijt, dus waarom dan niet over jaloezie?

Jaloers zijn bestaat niet bij honden.
Wat dat aan gaat kan ik meegaan met Gerdine.
In het geval van TS krijgt de hond een voorkeurs positie op schoot en daarom zal hij deze plaats verdedigen .
Hij verdedigd zijn positie die hij verwiorven heeft en niet het baasje.
Plus die schoot is de zogenaamde koekkie trommel en levert knuffels op.
Ook al omdat de hond weet dat hij er mee weg komt omdat baasje geen leiding/regels geeft .
Dus hij verzint zijn eigen regels .

Als die hond op schoot zit en toevallig met snauwen de andere hond kan wegjagen en dan ondervind dat ie alle aandacht terug voor zichzelf heeft,dat is volgens mij gewoon ondervinding.Heeft niks met jaloezie te maken wel met egoisme,dat alle honden hebben.Wij mensen willen gewoon een woord plakken op hun gedrag.
En als ik rouw dan denk ik terug aan die persoon,ik kan hem terug voor de geest halen,denk aan de dingen die we samen hebben gedeeld.Ik kan me echt niet voorstellen dat de achtergebleven honden gaan terugdenken aan de lange wandelingen die ze samen met de overleden hond hebben gemaakt.Maar ik zie wel dat ze zich een beetje onwennig voelen en terug hun plaatje in huis moeten zoeken(ik zeg niet "hun rangorde zoeken want dat is gezever dat weten we nu intussen toch al van bij vorige toppics he)Weeral willen wij als mens daar een woord op plakken,dus dan gaan onze honden rouwen volgens ons.

Wauw, ik kan uit deze discussie in ieder geval wel concluderen dat honden in dit opzicht een stuk slimmer zijn dan mensen, die hebben geen 10.000 woorden nodig om uit te maken wie hoger in rangorde ligt zoals hier nu gebeurt.
Dat toont dit "onderzoek" nu toch wel ruimschoots aan.

Wat is het belang om een ander te moeten overtuigen van wel of geen jaloezie bij de hond.

Iedere rangorde gaat in mijn ogen gepaard met jaloezie, is er een beter voorbeeld dan deze discussie??????? zo ook bij honden.
Mijn idee, mijn vernemen, en mijn gedachten en dan..........mooi toch?

Ja loers zijn hoord niet in een roedel of een roedeldier te zitten.
Dit brengt de hele roedel uit balans.
Want dan zou ieder lid van de roedel constant bezig zijn om hetgeen te krijgen wat hij/zij denkt te missen of jaloers op zi.
Buiten dat er dan geen onderlinge dicipline is brengt al die onderliggende jaloesie ook gevaar en word de groep kwetsbaar.
Dus nee er zit geen jaloers zijn in een hond.

Het is juist zijn plek zeker stellen en opeisen.
Het recht van de sterkste geld en dat is je veilgheid binnen de groep .
Maar ook als indivudie geeft het je veiligheid.
Gewoon instinct en niets anders.
Als ieder lid van de groep zijn plaatsje opeist en krijgt geeft dat juist een stabiele langlevende groep met heel veel overlevings kansen.
Bij jaloers zijn komen al die voordelen te vervallen in gekonkel en onderliggende emotie's die gepaard gaan met jaloers zijn en dat levert gevaar op omdat ze dan niet meer alert kunnen zijn en onderlinggende banden aan kunnen gaan.

@ Ingrid.....

Snauwd jou hond ook andere honden weg als je er niet bij bent? of doet ie dit alleen als jij er bij bent?
Nou eerlijk gezegd weet ik dat niet, ga er eens op letten.

ik denk dat het gedrag voortkomt uit het roedelgedrag.

honden zien elke andere hond als indringer. en zodra de baas een andere vreemde hond aandacht geeft gaat hij zijn plaats verdedigen.
ik denk dat dit puur eigen belang is van de hond. want je bent natuurlijk afhankelijk van de baas die geeft je eten en die laat je uit. en als de baas dan aandacht heeft voor een ander krijg je gedrag wat in de mensen wereld word verstaan als jaloezie.

dit gedrag heb je ook als je er een hond bijneemt. alleen dan wordt het geaccepteerd door mensen omdat de hond dan bij de roedel hoort.

maar voor de hond maakt het niets uit een vreemde hond is altijd een indringer. zowel buiten als binnen.

Ik DENK dat het toch een 'verstoorde' rangoorde is.(wat zich dan uit in 'jaloezie?').
Wanneer ik mijn hondje aai die 'bovenaan in de rang' zit, accepteerd de 2e het en blijft gewoon liggen.

Wanneer ik de 2e hond aai, probeerd de 1e de aandacht op zichzelf te krijgen door ertussen te staan, te gaan grommen/janken of speeltjes te brengen. Wanneer ik het gewoon negeerde, beet de 1e in de poten van de 2e hond.

Zo ging het de eerste 3 maanden, nu is dat al stukken afgezakt maar soms wilt hij nog wel eens grommen naar de '2e' hond.