Nadat ik met Joy gezellig in het Leesten was geweest, ging ik zodra ik thuis was ook met Falkor op pad.
Het was rustig dus Falkor kon gewoon lekker los de hele weg. We liepen langs de dierenboerderij, daar heb ik hem wel aangelijnd gezien zijn instinct. Falkor schrok daar heel erg, want een geit bonkte keihard tegen het hek aan met zijn hoorns hahaha. Falkor vloog de lucht in, van schrik dan he.
Wij waren bijna thuis toen ik Falkor niet meer zag. Ik wist wel dat hij was snuffelen bij het ijzeren hek, maar hij reageerde niet toen k riep of floot.
Dus ik liep terug.
Zie ik Falkor.... ACHTER het ijzeren hek!! Toen hij mij zag begon hij te piepen en probeerde eruit te komen, maar dat lukte niet
En ik had toevallig, de eerste keer, geen telefoon bij mij.
Dus ik maakte Falkor vast aan de riem, aan het hek en liep even naar de overkant van het water. Zodat ik hem nog wel kon zien, en de mensen op het bankje kon vragen of ik mocht bellen.
Helaas nam Erik niet op :(
Dus toen liep ikw eer terug. Ik had het hek al afgezocht, maar blijkbaar niet geod genoeg. Even verderop was 1 van de spijlen iets gebogen.
Falkor vond het dood-eng, maar gelukkig heb ik hem daaruit kunnen halen 
PFFJOEW!!
Moraal van het verhaal:
Neem dus altijd je telefoon mee!
Liefs,



3 doggies











