een pup veel werk

geduld hebben is echt iets wat je hebben moet
ik heb 2 jonge hondjes en er komt vrijdag een pupje bij
heb ook nog een kitten rondlopen
en 2 poesjes van de opvang dus flesje geven en zo
ik ben helemaal gek op deze drukte
zo weet je dat je leeft
genieten van je pupje hoor
het is zo snel om de puppy tijd

Jaaaaaaaaa dat heb ik ook gehad...

Iedereen vond hem zo leuk en schattig en ik dacht alleen maar...'neem hem maar mee'....zucht. Wat vermoeiend zeg, dat bijten...plassen..poepen...niet alleen kunnen zijn. Nu is hij 7 maanden en denk ik: had ik maar meer genoten toen hij zo klein was....

ik vind het zo leuk om van iedereen de reactie's te lezen .
vooral omdat het allemaal zo herkenbaar is .

ik ben ook benieuwd naar de uit slag van je kind ,want het zou wel heel zielig zijn als het puppy al weer weg moet.

ik hoop datje hem echt bij een erkende fokker heb gehaald ..want zoveel erkende fokkers zijn er volgens mij niet van dit ras. bij ons loopt er 1 in het park die kom uit amerika en die is ook gelijk gecastereerd omdat er niet mee gefokt mag worden ..dus hun kregen de pup met 11 weken en was al geholpen

dat heb ik inderdaad ook gehad en zeker wanneer je denkt aa, het begint te vorderen en dan na enkele weken het weer van af is en weer even tanden bijten is en alles opnieuw moet doen, omdat je dacht dat je pup het toch al heel goed kende en je er dan ff geen tijd en aandacht aan gestoken had.

maar dan weer na een par maanden ben je echt blij dat je door hebt gebeten en je van dan af echt veel met je pup kunt gaan doen en niet meer op die kleine dingen moet gaan letten dus gwn tanden bijten en volhouden. en als je een moment hebt van pff waar ben ik aan begonnen dan moet je gwn aan de momenten denken als die wat ouder is en de plezier die je dan pas gaat krijgen van je hondje zonder dat je je zorgen moet gaan maken ofz.

dus volhouden is de boodschap. er zijn er veel die echt zeggen van pff is echt niks voor mij kan dit niet aan en het pup wegdoen omdat ze er niet aan gedacht hebben, maar ik heb ook zo'n momenten gehad hoor.

@ Margje

Jou verhaal doet me super goed....

Al bereid je je goed voor.....het is toch wennen. Heb nu de 2 e in huis en dat gaat super. Ik weet nu wat ik kan verwachten en stel me daarop in.

nou we zijn bij de dokter geweest ,en hij zei griep,dus nu maar afwachten me zoon heeft medicijnen gekregen ,en hopelijk kan casper blijven ,het is een heerlijk ventje,net heerlijk gekroeld,en geaaid,en hij lig zo ontspannen dan,echt een schrik van het plein hahaha,we kijken dus nog even aan ,van de allergie van de zoon.

Ja geduld hebben zoals iedereen zegt.. en weten waarvoor je het doet.. ik snap je gedachten heel goed hoor dat je denkt pffffffffff jeetjeeee kom op leer het gewoon..maar het gaat zo snel..voor je het weet kan je hondje het allemaal.. en ik denk het bijna zeker te weten dat je onanks dat het af en toe veel is..je hondje niet meer weg kan doen..want het is de moeite echt wel waard

Leuk om te lezen wat je allemaal tegemoet kan komen
Ik krijg mijn pup over 4 weken.
Ik ben er klaar voor

bijna bed tijd vrijdag komt al dichterbij
om 11 uur is het zo ver
pupje muno komt ik hoop dat hij net zo lief
zal zijn
als mijn 2 schatten die ik nooit zal vergeten

spannend milly ,voor je het weet is het vrijdag ,en kan je mumo in je armer sluiten.alvast veel plezier

mijn pup is nu 4 maanden, ik vind het soms ook best pittig hoor
ze is super lief en om op te vreten maar ze is wel druk en ze blaft heel snel waardoor de andere honden ook mee gaan blaffen of druk worden Ze zet het huis op stelten
Ik vond het niet zo moeilijk om haar zindelijk te krijgen en ze slaapt vanaf begin goed in de bench.

ik hoop niet dat jullie me verkeerd begrijpen, ik zou Boris nooooooit weer kwijt willen maar heb in het begin echt wel gedacht......... waar ben ik aan begonnen en velen (stiekum) met mij, ook al zeggen ze van niet hahaha.
gr ina.

Ook ik heb last van de Puppy-blues...
ik heb een pup van bijna 14weken, heb hem nu bijna een week bij mij thuis. Hij doet eigenlijk niets verkeerd... en toch voel ik me zo slecht. hij slaat op mijn maag... ik kan bijna niets eten, als ik het toch probeer ben ik na een hap of 2 al misselijk... Ik voel me zo al vanaf ik hem heb... Het is mijn eerste hond, ben alleenstaand en werk in shiften. Vaak denk ik ook dat het misschien beter niet had gedaan... afgelopen weekend heb ik best wat huilbuien gehad...
ik wist dat het zwaar ging zijn, maar nu heb ik gewoon het gevoel dat ik er onderdoor ga... En het erge van al is dat ik eigenlijk een dot van een pup heb!
Ik hoop dat dit snel voorbij is...

Onze Flex was echt een voorbeeld pup, binnen 3 dagen zindelijk, sliep nacht 1 al lekker na 2 piepjes, hij was rustig en heeft maar één keer geprobeerd iets te slopen. (Overigens wel honden gehad die ontzettend moeilijk waren als puppy)

En toen werd hij een.. Puber! Nou, dat is helemaal erg vergeleken bij baby streken!

Dus geniet van je pup, hij/zij kan er niets aan doen, ze weten gewoon niet beter.

@ Vi(gast)
ik heb een pup van bijna 14weken, heb hem nu bijna een week bij mij thuis. Hij doet eigenlijk niets verkeerd... en toch voel ik me zo slecht. hij slaat op mijn maag... ik kan bijna niets eten, als ik het toch probeer ben ik na een hap of 2 al misselijk... Ik voel me zo al vanaf ik hem heb...

Jammer. Je hoort juist zo te genieten van je hondje. En je hondje van jou, zoals je nu overkomt lijkt het hondje een blok aan je been (ook al is hij nog zo lief, zoals je schrijft). Een hond voelt dit feilloos aan. Ik hoop idd voor jou én je hondje dat het gauw beter wordt!!!

Een nieuwe relatie, baby's en pups kunnen je leven totaal in de war gooien! Ook ik heb regelmatig gedacht:waar ben ik toch aan begonnen? Maar heb geduld en kijk wat je er voor terug krijgt. Dat wezentje is afhankelijk van jou en verwacht dat je sterk bent en door zet. Dat valt niet altijd mee hoor. Ik begrijp dat je even kwijt moet dat je er soms door heen zit. En dat is normaal zoals je al gelezen hebt... je bent niet de enige!!!

ik heb het ook wel eens met Moos.
maar het gaat wel weer over!!

sterkte ermee :P

Vi,

Mijn twee pups zijn bijna 15 weken en we hebben ze bijna 6 weken. De eerste dagen waren mijn man en dochter thuis, en we hadden het zo druk met de pups dat ik me afvroeg hoe ik dat in 's hemelsnaam alleen moest gaan doen.
Geleidelijk ging het steeds beter, de onwennigheid verdween steeds meer en de pups wennen.
Er zijn soms moeilijke momenten, maar ook steeds meer mooie, echt .
Jullie moeten nog aan elkaar wennen!

Kijk eens naar je pup als hij ligt te slapen, smelt je dan niet?

Wat ik je zeker aanraad is hondencursussen gaan doen. Dan ben je lekker bezig met je hond, leert hij naar je te luisteren en heb je er straks echt een maatje voor het leven aan Je hebt gelukkig niet 1 van de moeilijkste honden om te trainen (ik gelukkig ook niet hahahaha) dus dat moet zeker lukken

Begin op tijd met je hond leren wat langer alleen te kunnen blijven zodat je gewoon bij mensen op bezoek kan gaan zonder problemen e.d.

en ga op zoek naar uitstapjes die je samen met de hond kan doen; lekker naar het bos of naar het strand en wij gaan tegenwoordig ook altijd naar Landal Greenparcs als we 'n weekendje of weekje weg willen, goed betaalbaar, in verschillende landen in Europa en de hond mag lekker mee

Hoop dat je op deze manier zo min mogelijk last hebt van de nadelen van de nieuwe aanwinst succes !!

Soms... heel soms heb ik de neiging om Kira achter het behang te plakken hoor

Vooral als ze weer heerlijk opstanaat is en gewoon niet wil luisteren, en voor de zoveelste keer achter een hond aan spurt en ik d'r weer op kan gaan halen.

Kira kan totaal geen aandacht vasthouden, als je een stok gooit, en ze rent er achteraan, en ze ruikt, hoort of ziet iets, is ze gelijk datgene waar ze mee bezig is vergeten en gaat op datgene meteen af.

Dagelijk met haar bezig, om haar beedje meer te leren focussen, maar er zijn dagen dan is ze echt een ongeleidt projectiel wat doelloos in de ronde vliegt.

Maar dan ben ik weer alleen met haar, en ze doet weer als een modelhondje, dus ach ik gooi het er maar op dat ze nog zo jong en ondernement nieuwsgierig is, het zal straks wel minder worden als ze wat ouder is.


Tsja, bij elke pup zeg ik dit is m'n laaste, Kira is nu de 5e in m'n leven

Hier zijn we 2 weken verder en het gaat steeds beter.
Maar nu merk je dat hij steeds meer gaat gehoorzamen en luistert naar commando's wauw denk ik dan dat ben ik niet gewend mijn katten luisteren niet zo goed en opeens heb ik een dier dat luistert als hij wakker is moet ik er wel aan denken om mijn mijn energie rustig te houden hoe drukker de mens is hoe drukker en wilder hij wordt.
Het is inderdaad geduld, en herhalen en herhalen wat jij van hem gedaan wil krijgen.
Ik heb zin in vrijdagmiddag dan gaan we wandelen met de fokker van Skip ze neemt de moederhond mee ik ben benieuwd of moeder en pup elkaar herkennen.

Groetjes Karin

haha ja soms kan ik haar inderdaad achter het behang plakken, maar het is niet de makkelijkste ras en al helemaal niet de makkelijkste karakter!
Maar ik HOU van haar ondanks alle kapotte behang en tandafdrukken in mijn arm
Ben absoluut tegen een hond weg doen, je doet je kinderen ook niet weg... dus dat heb ik nooit gehad

Ik kan niet anders beamen als ik heb ook een puppy en het is een teefje.Is 3 maanden maar drukke boel hier en ondeugend dat ze is.Voor je het weet zit ze op de vensterbank of maakt ze al de deur open (slim dat ze het kan)Maar knap lastig De rust komt wat meer nu ze een tijdje bij ons is even moeten wennen.