Na 14jaar samen door dik en dun heb ik vorige maand de beslissing moeten nemen om mn beste liefste maatje te laten inslapen.
Bijna onmenselijk, zoiets.Hoe leef je daarmee?
Ze was de laatste maand opeens ziek geworden,hart problemen en ondanks dat t er goed uitzag na medicijnenen en we zelfs nog t ok van de arts kregen om n weekje naar Frankrijk te gaan, lekker buiten op t platteland met Mati..ging t vrijdag 27 aug. opeens niet goed.
En dan ben je bij de arts en je weet t..dit is t moment, ze is op..Mn lieverd lag er echt zo moe bij en keek me aan van, ik kán niet meer.
Ik koos voor haar, alles in me wilde haar bij me houden, voor altijd.. maar ik liet haar gaan.
En nu..is t hart uit mn huis.. en ik voel me half



3 doggies










, zulke momenten zijn heel erg...maar ze leeft verder in je herinnering en je hart voor altijd .












