Pff werd ik toch even wakker geschut op deze, vooral koude, ochtend. Mijn vriend was weggegaan naar zijn werk, ik wil me gaan omkleden om de honden uit te laten, wil de riempjes pakken, maar alleen Spike reageert. Huh??
Ik in alle kamers kijken, onder het bed, geen Luca... Hmmm.
Kijk ik, voordeur open. SHIT!
Ik snel schoenen aan, en zoeken. Kijken, we hebben 3 routes die we normaal gesproken lopen, nou gokken dan maar. Gelukkig was hij niet ver, het veldje tegenover onze straat, maar ik ben nachtblind en had natuurlijk geen bril op. Onderhand al 20 minuten later, zie ik hem ineens, hij had mij nog niet eens opgemerkt, stond ie daar te kijken, voor een ontzettend diep gat dat hier voor paar dagen terug omdat de stroomdraden gemaakt moesten worden. Ik was al bang dat hij er ingevallen zou zijn. Maar hij stond daar. Hij schrok zich een hoedje toen ik ineens achter hem verscheen, hij wist ontzettend goed dat ie wat fout had gedaan. Het enige wat ik hoefde te zeggen was "Verdorie! En nu héél snel!!" Hij rende 1 streep naar huis. Toen ik bij de deur kwam zat ie al in zijn mand. Waar hij in moest blijven en hij mocht niet mee in wandelen met Spike.
Pfff wat ben ik geschrokken. De ergste ideeën spookten al in mijn hoofd, en ik kon hem maar niet vinden!! pffffff Spike loopt nooit weg, kan de deur los zetten en als ik zeg blijf, blijft ie. Maar Luca had ff zin in een avontuurtje, hoe haalt ie het in zijn hoofd...



3 doggies

Wel fijn dat alles weer heelhuids binnen is.. 







