... *probeert verwilderd haar en verhit gezicht te bedekken*
Ik geloof niet dat ik eerder zo'n stout pupje als Marieke heb gehad... Vanochtend hoorde ik woedend geblaf en toen ik uit het raam keek liep Marieke midden op de weg en Pebbles stond achter het hek te blaffen. Hoe ze eruit is gekomen mag joost weten, maar dat ik in niet veel meer dan mn ochtendjas naar beneden ben gerend mag wel duidelijk wezen 
Ze waren al de hele tijd aan het piepen en daarom hebben we ze eerder dan normaal de speelwei in gezet. Gezellig met z'n tweeën. Grumpfie. Ze hebben ergens een plek gevonden waar ze uit kunnen en daar hebben ze even lekker gebruik van gemaakt.
Maargoed, ik ren daar de weg op, en ipv dat ze naar me toe komt gaat ze ook nog eens even lekker door de, onder water gelopen, greppel rennen. Grumm, ik er weer achteraan, want in de verte kwam alweer een auto aan. Ziet madam een kikker...
Damn!
En ja hoor, grommend en blaffend erop af. Gelukkig zijn die beesten niet snel, want anders had ik dr nooit meer te pakken gekregen... Uiteindelijk in dr bench gezet, en beledigd dat ze was. Ze ging gewoon met dr rug naar me toe liggen, kleine etter 
T is een hele uitdaging, zo'n bullenkind, maar ik moet er soms (9 van de 10 keer achteraf) heel erg om lachen. Ze houd me wel lekker bezig zegmaar



3 doggies
heb ik dat van jou liever haha).
















