Vanmorgen stond ik bij de achterdeur toen Stef naar mij toe kwam. Opeens zie ik hem verschieten.
Ik dacht eerst dat hij weer zo'n paniek aanval kreeg maar al snel zag ik dat hij pijn moest hebben.
Na hem nagekeken te hebben bleek hij zijn hoofd niet naar links te kunnen draaien. Het zit dus in zijn nek.
Zo'n 2 jaar terug had hij dit ook, toen leek het een beginnende hernia te zijn.
De (weekend)DA gebeld, Stef z'n klachten uitgelegd en gevraagd om pijnstillers.
In eerste instantie zei ze dat ze deze niet mocht meegeven zonder de hond gezien te hebben maar toen ik uitlegde dat Stef erg angstig is bij de DA en dat het nu juist bij onze eigen DA beter gaat en ik bang ben dat dit weer mis gaat wanneer hij nu met pijn naar een DA moet én Stef afgelopen week juist nog bij onze eigen DA is geweest vanwege angst klachten (en daarbij gelijk een medische check heeft gehad) mocht ik de pijnstillers op komen halen.
De pijn moet vanmiddag al minder zijn, mocht het heviger worden of Stef krijgt andere klachten dan kan ik bellen om alsnog met Stef langs te komen.
Is dat niet nodig, dan ga ik maandag sowieso even langs onze eigen DA.
Stef moet het dit weekend in elk geval even rustiger aan doen.
Hij ligt nu heel zielig te zijn. Wil niet op z'n kleed liggen maar ligt nu naast mijn stoel.
Heel sneu om te zien want hij durft z'n kop niet neer te leggen omdat dit pijn doet.
Hopelijk werkt de pijnstiller snel zodat hij zich weer beter gaat voelen.
Alleen erg vervelend dat de pijn er juist inschoot terwijl hij bij de achterdeur stond...
Z'n fixatie op de deur in de huiskamer leek net iets minder te worden, maar die is nu weer volop terug...
Arme schat, het is duidelijk zijn week niet...



3 doggies











