Hoi iedereen,
Ik ben een tijdje niet actief geweest op het forum wegens gewoon te druk, maar dit wilde ik toch even met jullie delen...
Deze week was ik een hammetje wezen halen bij de traiteur, lekker gemarineerd en voorgebraden, zelf kan ik het niet beter. Nu zit er in zo'n hammetje een héél groot bot.
Wij dachten zullen we dat aan Sasha geven, maar dan moet het buiten in de tuin, want anders loopt ze er het hele huis mee rond en, daar hoef ik wellicht geen tekening bij te maken, die rommel zag ik even niet zitten.
Dus zo gezegd zo gedaan, Sasha buiten dat bot gegeven, en ze was er zo blij mee, maar dat buiten opeten begreep ze niet goed. Dus bleef ze maar voor het raam dralen met het bot in de mond.
Nu hebben we niet enkel een hond, maar ook een kat. Deze is een echte buitenkat, ze komt dus nauwelijks binnen, krijgt haar eten buiten op het terras aan het raam.
Lüske, de kat dus, heeft ook een fijne neus (niet enkel honden zijn daar mee gezegend!) en had dus al snel dat bot in de gaten. Dat ruikt toch lekker, dat smaakt dus vast nog beter...
Dus terwijl Sasha wat besluitloos voor het raam ronddrentelt, sluipt poesie-lief dichterbij, je had dat neusje moeten zien gaan... en komt op het onzalige idee om zich dat bot toe te eigenen....
Enkele maanden geleden had ze dat nooit gedurfd, die hond was veel te imponerend, maar ondertussen heeft ze dat watje leren kennen als wel onstuimig, maar verder volledig onschuldig. Laat zich zelfs gebruiken als boksbal en doet niets terug, dus dat bot, dat is toch zo weg te stelen...
Dat was dus buiten de hond gerekend. Sasha en Lüske staan op een gegeven moment koppen tegen elkaar, beiden met hun bek rond het bot, toen onze aandacht getrokken werd door een gromgeluid. Nu traditoneel is dat de kat, die is nogal vocaal (Sasha ook, maar niet als het om eten gaat) en die maakt weleens leeuwen geluid, maar dit klonk anders, het was dus Sasha die luidkeels aan het waarschuwen was om haar bot los te laten.
Terwijl ik me naar de achterdeur rep om tussen beide te komen, probeert Lüske er, ondanks het gegrom, met het bot vandoor te gaan, alleen was Sasha sneller en had Lüske in een ogenblik op haar rug gedraaid en haar bek rond haar ruggengraat.
Het ging allemaal zo snel, ik denk ik ben te laat, arme kat, domme kat..
als ik die zie wegspringen op het muurtje. Een blik op Sasha, er kleven wat haartjes aan haar snuit, geen bloed.
Die schat heeft dus niet doorgebeten, de kat is er vanaf gekomen met wat haarverlies en bovenal gezichtsverlies, wat voor Lüske wellicht nog het meest door weegt
, verder heeft de kat dus heel veel geluk gehad dat Sasha zo zacht in de mond is, dat ze zelfs over eten zich niet zo ver kan brengen, verder te komen dan een serieuze terechtwijzing.
Ik heb de kat nadien nog eens goed onderzocht, maar buiten wat haren in de war, heb ik niets van schade kunnen vaststellen. Ik hoop wel dat ze zich de volgende keer bedenkt eer ze besluit de hond te bestelen.... Het was niet goed voor mijn hart, en de kat zelf is ook niet meer van de jongsten...
Alles bij elkaar vind ik dat Sasha volledig in haar recht was en eigenlijk heel correct heeft gereageerd. Maar ik hoop het niet meer mee te maken.
Blij dat het allemaal goed is afgelopen..



3 doggies





