Quinty

Op 14 Februari zijn wij Quinty verloren, en nog steeds heb ik het er zeer moeilijk mee maar je loopt al gauw tegen het was maar een hond op dat doet zo ontzettend pijn.
Ze was al een tijdje ziek maar na de operatie wou Quinty maar niet wakker worden, om half twaalf hoorde we dat de operatie geslaagd was en dat we Quint waarschijnlijk over een uurtje konden halen maar een uur later belde we en was ze nog niet wakker, om kwart voor 5 mochten we haar halen want het leek de dierenarts beter voor Quinty het zou haar stimuleren om wakker te worden als ze onze stemmen zou horen en aanraking zou voelen en haar zus Luna natuurlijk, we hebben een hele nacht gepraat tegen haar, maar het hielp niet, haar nekje was zeer slap en het drinken wat we haar gaven met het spuitje kwam er zo weer uit we hebben de dierenarts wel tig keer lastig gevallen maar we kregen hetzelfde advies doorgaan met praten en haar stimuleren en warm houden, maar de volgende dag om 7 uur gaf de dierenarts het advies om Quinty in te laten slapen omdat ze waarschijnlijk in coma lag, bij de dierenarts bleek dat Quinty waarschijnlijk een zuurstof tekort gehad heeft in de hersenen door dat de bloeddruk gedaald is tijdens de operatie.

Ondanks het advies van de dierenarts kamp ik toch met een schuldgevoel naar Quinty dat ik die beslissing genomen heb over haar leventje herkent iemand dit?

En verders wou ik zeggen dat Quinty een zeer liefdevol hondje maar bovenal heel erg dapper!

Ik hou voor eeuwig en altijd van jou Quinty gelukkig heb ik Luna nog, want anders zou ik dit verdriet nooit goed kunnen verwerken.

Hoi brigitte
Ja die uitspraken ken ik heel goed Heb ik ook mee gemaakt met mijn vorige hond Meisje ik wil je heel veel sterkte wensen
Groetjes joke en taat

veel sterkte hoor...ik herken je verdriet

wens je heel veel sterkte.
groetjes jo

heel veel sterkte toegewenst met dit verlies

Ook namens mij heel veel sterkte met het verlies van jullie kanjer...Het is erg vervelend wat jullie meegemaakt hebben. Je probeert je kanjer te helpen met een operatie en uiteindelijk moet je haar verliezen...Erg vreselijk! De schuldgevoelens zijn heel normaal. Je beslist over het leven van een dierbare hond, dus je blijft met de vraag lopen heb ik er wel goed aan gedaan....Ik weet zeker dat jullie het beste hebben gedaan. Ze zou altijd een kasplantje geworden zijn...Dat wil je ook niet! Nogmaals veel sterkte. Ook voor Luna zal het moeilijk zijn....Vertroetel haar maar even extra

Liefs Monique

Heel veel sterkte gewenst, ik leef met je mee, en weet hoe groot het verdriet is bij het verlies van je dappere maatje Je bent niet alleen

Liefs

Martine

Wens je heel veel sterkte, ik denk dat we allemaal wel weten hoe moeilijk het is.

groetjes Annelies

Heel veel sterkte

Hallo Brigitte,
Ik leef heel erg met je mee, ook ik heb mn hond moeten laten inslapen (zie "agressiviteit) Het is n hele moeilijke beslissing, je hond is je allessie.Zelf heb ik op dit forum alleen maar lieve reakties gehad en mij ook daarop gericht qua gevoel. Ik wens je alle goeds met Luna en geniet van wat zij je nu geeft.
"hondenkusjes" Lia

Brigitte, wat een verlies zeg, en helaas mocht de operatie niet baten...dappere Quinty...
HEEL VEEL sterkte toegewenst!!

Groetjes, Anita.

Ja Brigitte, ik weet heel erg goed hoe jij je nu voelt, het schuldgevoel gepaard met het verlies is allesoverheersend.
Ik heb mijn Sasha moeten laten inslapen op 26 januari j.l. en ik ben er nog steeds niet goed van.
Ik wens je bij deze heel veel sterkte en misschien is het maar een zeer kleine troost, maar hier op dit forum zijn er veel mensen die weten hoe erg het is om je hond te laten inslapen.

groetjes, Rinny

Dank je wel voor jullie lieve reacties,
ben nog niet zo bekend met het forum dus hoop wel dat jullie dit lezen zodat jullie weten dat ik het zeer waardeer!

Brigitte

Hoi Brigitte,

Als eerste heel veel sterkte met het verlies.

Je schuldgevoel herken ik ook.Ons hondje moesten we tijdens de operatie laten inslapen.En alhoewel ze me niet de keus gaven maar belde dat we zo snel mogelijk moesten komen,voelde ik me ontzettend schuldig.
Het is zo onverwachts en bij een operatie denk je toch aan genezen en niet aan sterven.
Je hebt dus helemaal geen afscheid kunnen nemen.

Maar je hebt gewoon niets anders gedaan dan je kon.Het was op het moment dat ze niet wakker werd al uit jou handen genomen.Je hebt besloten haar coma niet te laten duren en haar,haar vrijheid terug te geven ipv gevangen te zijn in een lichaam dat niet meer functioneerde en waar ze uiteindelijk aan zou overlijden.
Soms is loslaten de grootste daad van liefde.

Hoop dat je troost kan vinden in de mooie herinneringen en bij Luna.

Heel veel sterkte bij het gemis.

Groetjes Marianne

Brigitte

Gecondoleerd met dit enorme verlies.
Zo erg als je juist je hondje wilt helpen en dan gebeurt er dit.
Schuldgvoel is heel begrijpelijk.
Maar je hebt gedaan wat het beste was voor je hondje,ook al denk je er nu mischien nog anders over.
Ik wens je de komende periode heel veel sterkte.


Gr Liesbeth,Turbo en Luna