Jak! Zoooo smerig hè... 
Pim kan na het eten nog wel eens een klotsje terug laten komen, omdat hij zo schrokt. Hij eet het meestal weer op, dus ik hoef geen volle handen weg te dragen. 
Ik kan er normaal gesproken al slecht tegen, ik vind het zo smerig (met poep en pies heb ik weer geen enkel probleem). Maar nu ik zwanger ben, heb ik er echt heeeeeeeeel veel moeite mee.
Vorige week had Pim ook gespuugd en hij liet het liggen. Alleen het idee deed me al kokhalsen. Ik liep naar het toilet om een stuk papier te pakken, al kokhalsend liep ik naar 'het hoopje'. Ik pakte het op, gooide het snel in het toilet, doorspoelen, doekje pakken bij de wasmachine, al kokhalsend een doekje over de 'lege plek'. Doekje wegwerken... weer achter mijn bureau... Maar oh... wat was ik er naar van, ik kreeg het niet uit mijn hoofd.
'Dit gaat niet goed' (koud zweet, wee gevoel), snel naar het toilet en jawel 'bwuuuuurrk!': mijn hele ontbijt eruit en nog nakrampend een poos boven de pot gehangen... Een Pim die me bijna hoofdschuddend aankijkt: 'Bah vrouwtje, dat doe je toch niet!' 
Normaal gesproken kan ik er redelijk tegen... maar nu even niet 
Smerig verhaal hè?