Zaterdag heb ik met heel veel pijn in mijn hart afscheid moeten nemen van mijn hondje Lana.Ze was 11 jaar mogen worden en had agressieve vorm van leukemie. De twee laatste weken is ze zienderogen achteruit gegaan ze kon amper lopen werd graatmager, at niet meer. De uitslag wist ik pas vrijdag en heb gehuild als een klein kind
. We hebben haar uit haar lijden kunnen verlossen,en thuis begraven met een mooie steen erbij zodat ik vaak naar haar kan gaan. De leegte die ze achterlaat doet verschrikkelijk veel pijn en brengt het nodige verdriet met zich mee. Tot op vandaag nog heb ik het heel zwaar en kan het amper verwerken en geloven. Het verwerken is moeilijk en vele huilbuien zijn niet te onderdrukken.



3 doggies























