Tsja gedragstherapeuten... je hebt hele goeie die je cht verder helpen maar helaas mag iedereen zich gedragstherapeut noemen, dus heb je ook minder goeie.
Ilja heeft al heel veel goeie dingen gezegd en van Petra zal je als ervaringsdeskundige ook wel de nodige tips krijgen. Wat ook belangrijk is, is om van weggaan en thuiskomen geen emotioneel geladen moment te maken. Dus niet uitgebreid knuffelen of begroeten als je weggaat of thuiskomt. Wacht tot je hond weer volkomen rustig is als je terugkomt voor je hem aanhaalt. Maar voor het zover is moet je het rustig opbouwen.
Zeker als je hond al onrustig wordt als je weggaat, bouw het ritueel dan stap voor stap op. Eerst schoenen aan (als je dat eerst doet), dan weer uit. Dat herhaal je tot hij rustig blijft als je je schoenen aandoet en zo leer je hem dat schoenen aan geen reden is voor ongerustheid. Dan opstaan en sleutels pakken en weer gaan zitten. enzovoorts, tot je de deur uitgaat. Dan na 10 tellen weer terugkomen, niet begroeten en gaan zitten. Zo bouw je dat steeds verder uit. Wel in kleine stapjes, voor elke keer dat het mis gaat omdat je te lang wegblijft moet je weer 3 stappen terug...
Laten blaffen en janken is echt geen oplossing. Ik heb tenminste nog nooit van iemand gehoord dat het daarmee over ging. Verder helpt het ook om je hond wat zelfstandiger te maken: gehoorzaamheidstrainingen zijn altijd goed, honden worden er gelukkiger van als ze iets te doen hebben dan wanneer ze een omhelzing krijgen. Sporten waarbij hij het initiatief moet nemen zoals behendigheid of speuren zijn ook goed. En als je samen thuis bent misschien wat minder aandacht geven als je dat veel doet, zodat jij wat minder het centrum van zijn wereld wordt.
Succes! Het is echt niet onmogelijk maar wel een erg lastig probleem. Als het jullie lukt mag je erg trots op jezelf zijn