Ik heb eigenlijk uitsluitend gewerkt met bevestigen en benoemen (naam geven) van het natuurlijk gedrag.
Een hond gaat tig keer op een dag zitten en als hij dat deed zei ik keer op keer 'zit'. Met 'af' idem dito en met 'hier' komen ook etc.
Dus helemaal geen druk en geen verwachtingen of commando's. Alleen als hij het uitzichzelf deed gaf ik het een naam. Uiteindelijk gaat je hond het begrijpen. Als er dan meer vertrouwen en rust is en de hond snapt ECHT welk gedrag bij welke naam hoort, dan kun je het gaan gebruiken in de interactie.
Nu kan Jip het allemaal, maar soms blijft het 'vragen' nog steeds wel spannend.
Ik dwing hem nooit. Als hij gespannen is en daardoor in freeze gaat ontspannen we wat door een rondje te lopen of iets dergelijks en probeer ik opnieuw.
Ook bovenstaande link over kalmerende signalen helpt me hierbij. Soms werkt het bij spanning goed als ik op m'n hurken ga zitten, m'n zijkant naar hem toedraai, hem niet recht aankijk en dan zacht vraag.
Ik ben sowieso geen voorstander van de hond met de hand aansturen. Met en voertje manipuleren kan als de hond dit leuk vind en het werkt.
Mijn methode werkt ook, alleen duurt het langer, zeker bij een hond met veel stress, door de stress leren ze moeizamer. maar ik ben een geduldig mens
Hij kan nu zit, af, naast, volg, blijf en komt als ik roep, halverwege halt en high five.
Echt verder trainen zit er niet in, maar met deze dingen kunnen we samen prima uit de voeten. Ik vind het meer dan voldoende.
'Zoek' kent hij ook
Met veel geduld kun je veel bereiken.
Wat soraya zegt sluit ik me helemaal bij aan, veel geduld en laten merken dat ze op jou kan bouwen.