Ik woon 3 hoog en heb een beagle (zie avatar) die nu 6,5 maanden oud is, en begint nu redelijk zindelijk te worden, maar heeft nog wel haar ongelukjes.
In begin zeker de eerste maand was er eigenlijk geen houden aan, poepte en pieste de konstant vlak bij de kattebak in de gang (iets wat ze nog steeds af en toe doet) en daar hebben we ook zeil neer gelegt.
We gingen elke 2 uur een klein stukje met haar wandelen, en als de dan buiten plaste of poepte, prezen we haar de hemel in, en beloonde we haar met een tractatie.
Toen ze rond de 4 maanden zat begon ze langzaam aan het aan te geven als ze naar buiten wilde, door aan mijn schoenen en broek te trekken en me uitdagend staan aan te blaffen, maar ze deed dit nog " te laat" en voor ik mijn schoenen kon aantrekken liet ze alles al lopen.
Ook ben ik de tijden in de gaten gaan houden dat ze dit begon te doen, en daar mijn uitlaatrondjes op aangepast, ze is nu ondertussen ruim 6 nmaanden oud, en geeft nu netjes op tijd aan wanneer ze naar buiten wil, en ze kan nu ondertussen ook het de hele nacht ophouden.
Enige ongelukjes die ze nu heeft is als ik zelf zo stom ben om haar aangeven dat ze naar buiten wil, niet te zien of te negeren.
Enige probleem wat wij nu momenteel nog hebben is dat mevrouw het soms te druk heeft met snuffelen om haar behoefte te doen, ze houdt niet van korte snelle wandelingen, ik moet echt de tijd nemen ervoor, soms duurt het wel 30min voor ze eindelijk wat doet
zelfs al staat ze op knappen, en betrap ik haar dat ze in huis het wil gaan doen, en race naar buiten, kan het een tijd duren, ze is erg makkelijk afgeleidt.
Mar da's de volgende punt op de training