het is nu 25 weken vandaag dat ik mijn sloebertje heb verloren,ik heb al weer wat tranen gelaten deze morgen,ik blijf hem missen het is soms echt ondraaglijk,ik ben echt sinds de dag dat ik hem moest afgeven zo rusteloos en heb in niets geen plezier meer
door omstandigheden ben ik op vrijdag thuis en het is op vrijdag dat ik hem moest afgeven,wat een mooie dag zou worden ,samen de dag kunnen doorbrengen met mijn ventje is nu de rotste dag van de week geworden
zijn kusje ,de wandelingen zijn geknuffel in de zetel,het schootje zitten van de moment dat ik mij neerzette,gewoon thuis komen en zijn lieve kopje zien en een kusje kunnen geven,dat maakte alles goed wat er ook was gebeurd die dag
lieve jongen van mij ik mis je zo,dat ik eraan kapot ga
sorry mensen maar ik zie het even niet meer zitten



3 doggies

























