Hoi!
Toen Jessie, onze witte herder, nog een klein bolletje wol was was ze heel erg bang en onzeker..
Dit is er uit, ze is een vrolijke hond.
Ze heeft ontzettende goede ervaringen gekregen met vreemde mensen en andere honden.. maarrrrr...
Nu is ze zo gestimuleerd in het groeien van haar eigen ik dat ze TE enthousiast is naar andere honden.
Wanneer ik alleen met haar loop is er niks aan de hand en kan ik haar voldoende afleiden of de andere kant op draaien oid maar vaak loop ik met links Jessie, voor me de kinderwagen met twee kinderen naast elkaar en rechts Vito (onze podenco) en als ik dan een andere hond tegenkom begint ze te blaffen (uit onzekerheid) en te springen, ze vind het dan wel eng maar wil HEEEEEL graag even kijken en ernaar toe..
Dan springt ze echt omhoog. Ik kan haar dan niet voldoende afleiden, wat ik ook doe en een andere kant oplopen is ook niet altijd een optie.
Wie kan mij helpen dit over enthousiaste gedrag een beetje in te dimmen..
Ik kan wel een keer een boze EUH opzeggen maar dan weet ik zeker dat ze meteen de staart tussen dr benen doet en dit wil ik niet op deze manier oplossen.
Jessie is dus een witte herder en ik ben heel blij dat ze zo open en vrij is en ondernemend maar nu moet ik iets bedenken waarmee ik het een klein beetje in de hand kan houden.ik hoop dat mijn verhaal een beetje duidelijk is.
Alvast bedankt
Groet Marieke



3 doggies












