Ze is nu één week thuis en het gaat goed met Terry. Het is een lekker enthousiast en vrolijk hondje. Ze is best een druk, maar zonder vervelend te zijn. Als je wilt dat ze ergens mee stopt, dan stopt ze ook. Borstelen en kammen vindt ze maar niks. Maar als je laat merken dat het echt móet, dan laat ze zich vervolgens braaf "behandelen".
's Nachts is ze helemaal zindelijk. Alleen de eerste twee nachten liep ik om 'n uur of vier nog buiten met haar, maar nu weet ze het al uit te houden tot 'n uur of zeven/acht.
Vanmorgen liep ik met Terry onder m'n arm naar buiten, ik zet haar namelijk pas neer op 'n plek "waar 't mag", en ze spartelde halverwege al tegen omdat ze bijna klapte. Op een stukje grond waar 'n heleboel gesnoeide takken lagen, heb ik d'r dus maar even neergezet. Ik dácht, dat ze op zo'n ongemakkelijke plek niets zou doen.
Wat denk je... ze ging onmiddellijk zitten voor 'n werkelijk gigántische plas! Ze begint het zindelijk worden dus al aardig door te krijgen.
Máár, Terry doet niet makkelijk wat buiten met die stormbuien. Geen wonder, want het is af en toe echt heel erg!
Gisteren ging ik met haar naar buiten terwijl het (zachtjes) begon te druppelen. Nog vóór ik goed en wel de hoek om was, kletterde het keihard. Ik ben even met d'r onder een grote boom gaan staan, daar viel het nog wel mee, ik wilde even wachten tot het wat minder werd.
Dát, had ik beter niet kunnen doen. Binnen een paar tellen kwam het echt met bakken en bákken tegelijk uit de hemel!
Ik heb Terry opgetild en ben zo snel mogelijk teruggerend. Nou... we waren in no-time zwáár doorweekt! Onder de douche ben je nog minder snel zó ontiegelijk nat, als Terry en ik gisteren!!!
Terry wist niet wat d'r overkwam. Keiharde zware regen en storm tegelijk, ze lag gewoon te piepen in mijn armen tijdens het rennen.
Hahaha... ik heb in geen tijden zóveel water mee naar binnen genomen!
Mijn jas was zelfs vanmorgen nog steeds drijfnat.



3 doggies
















