Loop ik met de honden buiten, komt mij een mevrouw tegemoet met aan de ene hand een fiets, aan de andere hand een hond. Ze liep vrij ongelukkig, want ze had de hond aan de halsband vast. Mag ik U iets vragen, vroeg ze. Ja hoor. Heeft U misschien een mobiel bij U, want ik heb deze hond gevonden, en er staat een telefoonnummer op zijn band, maar ik heb geen mobiel bij me. Nou, ik dus ook niet. Maar goed, aan de riemen van mijn honden zitten 2 haken, ik haakte dus de hond vast aan mijn riem, en zei; Ik neem hem wel mee, en dan bel ik thuis zijn baasje wel. De hond, Guus stond er op zijn band, liep rustig met mij mee naar huis. Thuisgekomen voelde hij zich meteen thuis, en ging op zijn gemak de keuken in, en ging staan drinken. Maar toen jenna naar hem toe wilde gaan, viel hij behoorlijk uit tegen haar. Ik belde intussen naar zijn baasje. Kreeg eerst een klein kind aan de telefoon, en later een ouder broertje. Papa en mama waren er niet, die waren boodschappen gaan doen, en Guus? Die zat in de tuin, volgens het jongetje. Dus niet, Guus zat bij mij, en deed behoorlijk vervelend!Kind zou mama bellen, ik gaf mijn nummer, en ik gooide Guus maar naar buiten. Even later belde mama mij terug. Sorry voor de overlast, hij zal wel ontsnapt zijn, we komen er aan. Mooi, want Guus was het met mijn "gastvrijheid"niet eens, en zat behoorlijk te jammeren. Maar na 3 kwartier zag ik nog niemand, en ik werd toch een beetje nijdig. Ik kreeg een beeld van pa en ma die op hun gemak boodschappen aan het doen waren, en mij met Guus lieten zitten.Eindelijk, na ruim 1 uur, werd er dan toch gebeld, en stonden 2 jongetjes voor de deur, met een grote bos bloemen, en een doos bonbons. Voor alle moeite. Dat vond ik toch wel weer heel lief! Maar eigenlijk was het te danken aan de mevrouw die Guus het eerst had gevangen. Helaas weet ik niet wie ze is, mocht ze op dit forum zitten; De bonbons zijn heerlijk, en de bloemen staan hier erg mooi!



3 doggies













