Theo en Astrid (gast)
Dag honden vrienden,
We waren het internet aan het afzoeken ivm het rouw proces/verwerking van je dierbare hond en kwamen hier terecht.
Het gezegde: Hoe meer ik mensen leer kennen, des te meer houd ik van mijn hond, is voor ons maar weer ééns een bewezen feit.
Buiten het medeleven van mijn schoonouders en twee andere kennissen, laten de mensen in de directe omgeving (buren) je barsten als en baksteen.
Na 10 jaar hebben wij op 16-08-10 afscheid moeten nemen van onze Beer(ke), een kruising Golden Retriever/New Foundlander, geboren op 31-03-00.
Het vorig jaar werd vast gesteld dat ze nier problemen had, (heeft ook een oorzaak) en werd speciaal voer en pillen voor geschreven.
Een week voordat we afscheid moesten nemen zijn we nog naar de dierenarts geweest, en kwam het verontrustende bericht dat Beer niet meer lang te leven had, haar nieren werkte totaal niet meer.
Zij was zo sterk, dat ze zelf niet aangaf dat er iets scheelde, het enige wat ze aangaf was dat ze veel dronk en veel sliep.
Die week is tekort geweest om afscheid te nemen en voor te bereiden, je wilt het niet geloven..en maak ik mezelf verwijtingen dat het niet eerder is opgemerkt, ze was monter en reageerde op alles waar ze gek/veliefd op was. Of het nu was om de vissen te voeren, pluimvee, of onze andere hoef achtige? ze ging mee naar buiten, want ze wist dat ze altijd en bij binnen komst een gedroogd biscuiteje kreeg, dat was haar streven en ging dan ook voor de koekjes kast ziten.
Het moeilijkste is toch de stap te nemen of te beslissen voor euthanisie.
We hebben haar indivudueel laten cremeren, zoals ook bij onze andre honden, op 12 jaar tijd hebben we vijf honden afgegeven.
Mijn vrouw heeft een (rouw) versje gemaakt zoals ook bij de andere honden om het te kunnen verwerken, ik zel ben nu bezig me een video colagge te maken met muziek of song van Benny Neijman (omdat je voort leeft in mijn hart) is voor onze beer zeer toepasselijk.
Het versje voor Beer,
Als je dit leest ben ik in de honden hemel, wat hield ik van aaien en gefriemel.
Een jaar geleden kreeg ik last van mijn nieren sommige dingen mocht ik niet meer eten en was moeilijk te vertieren.
Van Toon had ik speciaal voer en pilletjes daar voor gekregen, maar begon een week geleden mij zelf toch over te geven.
Mijn nieren waren op het is voor mij gedaan, Theo en Astrid
zullen zonder mij verder moeten gaan.
Ik was een spook, en heb vaak de koekjes van tafel geroofd
ik blijf bij jullie in de buurt dat is beloofd.
Beau, Lady, Deena en Brenda de rust is nu voorbij,
wij zijn weer samen, ik sta weer bij jullie aan de zij.
























