we waren voorbije dinsdag op de dierenkliniek met twee van de hondjes, eentje met een doorn in haar voetje, en de pup gezellig mee onder het mom van socialisatie!(hij en de dierenarts zijn vier handen op één buik!!
)...
Hoofdarts was net uitgebreid onze Anton (de pup) aan het knuffelen, toen er een bejaard mannetje kwam binnenwandelen met een parmantig black-and-tan korthaar teckeltje...
Beestje liep héél erg opgewekt en met kwispelend staartje mee met z'n baasje, beiden met een big smile op hun gezicht!!.
Toen de arts hem zag, lichtte heel z'n gezicht op en vertelde hij ons dat net dit teckeltje hélemaal verlamd was geweest vanaf z'n nek vanwege een nekhernia, die hij dan operatief had weggehaald!
Het baasje bleef effe staan praten, hondje héél blij kwispelend naar de dierenarts, en even later liepen ze allebei statig de gang door naar het revalidatiecentrum voor z'n hydro-therapie...
dit beeld is me de héle dag bijgebleven!!!!
Super, als je ziet dat zo'n beestje toch nog een tweede kans op een normaal leventje heeft gekregen!!!!
Ik zie NOG z'n blije snoet, én die van z'n baasje....
Verder zaten er vier kleine zwart-witte poesjes in een reuze-grote bench...
Zitten daar al een wéék, want binnengebracht om in te laten slapen wegens gebrek aan interesse...
echter geen van alle dierenartsen wil die job doen, dus zitten de beestjes er prinsheerlijk bij, en speelt iedereen die effe vrij is met ze.
's avonds gaan ze elk met één van de artsen mee naar huis, om 's anderendaags mee terug te komen naar de kliniek. Ze zijn nu ijverig op zoek naar adoptieadresjes voor ze...
hopelijk vinden ze alle vier een zalig huisje!!!



3 doggies







