Zoals sommigen al wel eens vernomen hebben, ga ik regelmatig bij mijn nonkel langs om een band te onderhouden met zijn hond, mochten we ooit eens hem moeten opvangen. (wat al wel eens is voorgevallen)
Nu koos hij dus laatst voor een creatieve oplossing.
ALs hij te druk doet gaat m'n nonkel mopperen en roepen hij dat hij bij hem moest komen.
Wat doet de mechelaar. Die spring sierlijk vanuit stilstand over de benen van hem recht de zetel in en vleide zich lekker tegen mij aan. En dan het baasje aankijken van ; kijk in ben bij je, ik ben braaf. Maar intussen zit ie wel bij het bezoek.
Dat is nou eens een slimme hond.
(hij mag van hem in de zetel en ik zat in dezelfde zetel als mijn nonkel)


.