Oude hond

Hallo prikkers en priksters van dit forum.
Mijn naam is kitty en mijn hond heet boemer,boemer is 15 jaar,is geen rashond,maar er zit voor een groot deel terrier in,hij lijkt op een klein herdershondje,met prachtige kleuren zie foto,en nog steeds met een stralende vacht voor zijn leeftijd.

Eerlijk gezegd zit ik een beetje met mijn gevoelens over boemer zijn gezondheid.
IK weet niet echt waar ik goed aan doe.
3 jaar geleden bleek bij onderzoek dat boemer een vergroot hart en vocht achter zijn longen had,daar heeft hij benecor vetmedin en vuroseral gekregen,dat slikt hij nu zo,n een drie jaar,vetmedin krijgt hij 2 x perdag,maar hij blijft het benauwd houden,af en toe heeft hij het zo benauwd ,dat ik elke keer denk dat is het einde.Afijn wij dreutelen samen gewoon zo door,helaas is het ook niet goed gesteld met zijn ontlasting,het spuit eruit en dan gaat hij steeds lopen knijpen om er nog wat uit te krijgen,dus met het gevolg bloed bij de ontlasting,hij kreeg daar 4 soorten medicijnen voor,en ik heb zijn voeding aangepast in vers.
Maar eerlijk gezegd gaat nu alles weer van vooraf beginnen,weer en weer knijpen.
Ooit is boemer aan een tumor geholpen ,het was een behoorlijk groot gezwel,en daarbij is een stukje van zijn darm ingekort,dus vandaar ook die dunnen ontlasting,alles be
gint weer van vooral aan.
Maar dit is het niet alleen,hij zakt constant door zijn achterpoten en blijft dan zitten,snachts had hij het al benauwd,maar het wordt steeds erger,hij draait rondjes en het is net of hij hyperventileert,ik weet het niet meer.
Waar doe ik goed aan?
ALs ik bij de dierenarts kom,zegt hij steeds hij ziet er nog goed uit,klopt,zijn vacht glanst ,heeft het altijd gedaan,volgens mij heeft mijn hond pijn,ik weet echt niet meer wat ik er van moet denken.
Misschien kan iemand mij raad geven.
Groetjes brit en boemer



Maar

Beste Brit en Boemer,
Dit is niet goed wat je neerschrijft, mijn hond heb ik laten inslapen, ook met vergroot hart en vocht op de longen (13 jaar) na behandeling ging het beter, maar één week erna opnieuw, viel plots neer en dadelijk naar de arts, bleek het hartzakje vol vocht te zitten. Vocht eruit getrokken en was weer wat beter, maar kwam steeds terug, kreeg het ook met momenten zeer benauwd, dit kon ik echt niet laten gebeuren, dat die hier s'nachts zou stikken, hij at ook niet meer en dat was de reden van mijn besluit. Ik heb gedaan wat ik kon voor mijn trouwe vriend maar heb hem waardig laten gaan. Maar ik kan me levendig voorstellen hoe het met je hond gaat en geloof me dit is niet fijn voor je hond.

Succes en sterkte met je beslissing.

Dank je wel martine voor je bericht.
Ergens in mijn hart weet ik dat het niet goed is,en kan ik hem ook niet laten lijden.
Maar heb het er erg moeilijk mee,ik weet dat ik niet aan mij zelf moet denken.
Maar het is zo moeilijk,om een beslissing te maken.
Boemer heb ik ooit als klein puppie op een boerderij gekocht na het overlijden van mijn man[het is een hele lieve aanhankelijke hond,het is echt een knuffelhond ,nog steeds hoor,desondanks hij zo is.
Gisteravond ben ik voor zijn steol gaan zitten,en het was net of hij tegen mij wilde vertellen vrouwtje ik ben het zat,krijg er nu een brok van in mijn keel bij die gedachten.
Maar het is zo erg vervelend om die knoop door te hakken.
Elke keer als ik bij de dierenarts komt en hij zegt hij ziet er nog goed uit,krijg ik die twijfel.
Daarom heb ik hulp via een forum gezocht,want ik kom er niet meer uit.

Brit ik snap je volkomen, dit is idd heel moeilijk , ik heb mijn hond, en geloof me hij zag er nog schitterend uit en vertoonde een maand ervoor geen enkele klacht, maar na zijn gebruikelijke wandeling viel die ineens neer en ben in paniek naar de arts gereden, die stonden al klaar voor hem ondanks dat het spreekuur was toen. Ik heb hem nadien een maand nooit meer alleen gelaten van angst, heb mezelf opgesloten, boodschappen werden mij gebracht enz.... ik durfde gewoon niet uit huis, ja s'nachts of als hij vast sliep met de andere heel rap een uitje maken.
Ik hoopte ook dat het goed zou komen, ze stelde zelfs een operatie voor!! daar heb ik even over nagedacht en voor en nadelen op een rijtje gezet, maar dit was maar rekken van de tijd. Geloof me al koste het me een miljoen ik zou het gedaan hebben. Ik snap dus heel erg goed hoe moeilijk dit nu is, maar als jou hondje nog goed eet, dan zou ik het aanzien, maar mijn DA verteld me altijd dat als de hond niks meer wil, dan is het tijd, want dan voelt die zich niet goed. De beslissing ligt enkel bij jou Brit, jij kent je hondje het beste en hij zal wel aangeven wanneer het niet meer kan en dan moet je ingrijpen. Ik wens je veel sterkte met je besluit, ik leef compleet met je mee....de film komt nu weer terug voorbij en zit met tranen in mijn ogen dit te tikken.

Sterkte meid echt.

hallo Kitty
ik kan je geen raad geven maar kan me wel indenken hoe raadloos jij je moet voelen
ik wil jou en Boomer heel veel sterkte wensen
groetjes Hanne

wij hadden ook ooit een kruising (poedelxkerryblue) met een lang hartprobleem historie. Ook hij werd 15jaar, zijn rug zat vol spondylose en het lijf was gewoon op. Ook zn darmen gaven geen goede ontlasting meer, niet omdat hij ziek was, maar gewoon, hij was op.

Zo herkenbaar hoe je zegt dat de hond zelf lijkt aan te geven dat het wel genoeg is geweest.

En ook wij kwamen dan bij de da, en dan zagen ze toch nog een goede Boy, goed vachtje, toch nog levendig, en toch...... onze da begreep onze gedachtegang wel.

op een dag legde Boy na het borstelen ipv te gaan staan en toch ff nog trots te zijn op zijn gepoetste vacht, zich weer neer en stopte zijn kop in mijn hand....... hij hoefde niet meer, het was zo duidelijk en ook hier schiet gelijk een dikke brok in mn keel en tis jaren geleden, maar toch.

De da heeft hem toen na een heel goed gesprek voor ons laten inslapen, later zei hij dat hij door ons was overtuigd toen we hadden gezegd "maar het leven wordt niet meer leuk voor Boy, hij heeft alles gezien, alles gedaan, en het is genoeg geweest".

Overleden aan ouderom zei de DA, en ik denk dat dat zo was, maar die allerlaatste aftakeling, die laatste strijd, die hebben we hem mogen besparen en tot de dag van vandaag hebben we daar 100% vrede mee.
Waardig mocht onze hele oude vriend vertrekken en ik denk dat hij ons daar nog veel meer om lief had, als wachten tot een bitter einde.


Jouw hond heeft ook al een hele geschiedenis, heeft zich door veel heen geknokt, heeft een hoge hondenleeftijd, misschien is het tijd, maar alleen jij en jij alleen weet dat, samen met Boemer.

sterkte

Hoi Brit,

Niemand kent zijn trouwe viervoeter zo goed als zijn eigen baasje. Als je het niet vertrouwt en geen goed gevoel erbij hebt kun je misschien een second opinion aanvragen bij een andere dierenarts. Eens kijken wat hij ervan vind.
Ik wens je heel veel liefs, en hoop dat het snel weer beter gaat zodat je nog lang van je schitterende hondje mag genieten!
Liefs!

Hey Brit,
Zoals wij mensen hebben ook dieren recht op een second-opinion. In jou geval zou ik hier absoluut voor kiezen. Mensen hebben na het euthaniseren vaak (onterecht, maar toch)schuldgevoelens. Als jou DA zegt dat je hond er nog goed uit ziet en jij denkt anders dan is de kans groot dat je later ook schuldgevoelens krijgt als je lieverd geëutinaseerd wordt. Als je een second-opinion neemt bij een andere DA dan weet je waar je aan toe bent. Hoe dan ook, ik wens je heel veel sterkte. Je zit in een moeilijk situatie, hoewel ik eerlijk moet zeggen dat je hondje best wel heel veel mankeerd. Pas maar goed op hem!!!!

Bedankt voor al die reaktie,s.

Doet wel erg goed.

Maar ik ga zeker even naar een andere dierenarts om boemer na te laten kijken .

Dan ben ik toch zekerder over alles.

Bedankt voor de tip.

Groetjes brit en boemer

Hoi Brit,
ik begrijp helemaal hoe je je voelt.
Op 2 juli hebben we onze Perro moeten laten inslapen. Hij zou gisteren 16 jaar geworden zijn.

Ik zou een second opinion vragen bij een andere DA.

Veel sterkte.
Petra.

jammergenoeg heb ik ook mijn hondje moeten laten inslapen;door water op de longen ,een vergroot hart het komt door een slecht werkende hartklep
mij hebben ze gezegd dat de ene hond er langer mee leeft dan de ander alles zal afhangen hoe vlug je erbij was
de mijne kreeg ook vetmedin en plaspillen daardoor moesten de nieren om de maand gecontroleerd worden ,tegen mij zegde ze dat hij geen pijn had en ik moet toegeven hij speelde wel nog maar was rap vermoeid en kon en mocht eigelijk geen lange wandelingen meer maken vandaar dat ik met hem in een buggy ging wandelen maar hij zag er ook nog heel goed uit je kunt het zien op de foto's op mijn forum,maar jij kent inderdaad het beste je eigen hond en alleen jij kan de juiste beslissing nemen en als je die dan neemt dan doe je het alleen uit liefde voor je trouwe maatje,diep in je hart zal jij alleen weten wat het beste voor hem is
veel sterkte met je beslissing