Eigenlijk is sterilisatie een verkeerde term. Bij sterilisatie worden alleen de eileiders afgebonden waardoor een dier onvruchtbaar wordt maar nog wel loops. Bij castratie van de teef worden de eierstokken verwijderd om de effecten van de hormoonproductie tegen te gaan. Loopsheid komt dan niet meer voor. De baarmoeder wordt alleen verwijderd als deze er afwijkend uitziet.
Castratie / sterilisatie van de teef is een behoorlijke ingreep. Vandaag de dag kan het ook met een laparoscopie. Dat is een soort kijkoperatie en veel minder belastend voor de teef. Kijk voor meer informatie op: http://www.dierenkliniekwestland.nl/ .
Leeftijd van de hond
Het beste moment om te opereren is voor de eerste loopsheid. Voor de eerste loopsheid heeft castreren als voordeel dat de kans op tumoren van het melkklierweefsel enorm afneemt. Voor de eerste loopsheid is de kans op zulke tumoren 0,05%, na de eerste loopsheid 8% en na de tweede loopsheid 26% (R. Schneider et al., 1969). Castratie na de tweede loopsheid heeft alleen nog een positief effect op het ontstaan van goedaardige tumoren van het uierweefsel.
Wordt de hond na de eerste loopsheid gecastreerd, dan is het beste tijdstip in de derde of vierde maand na de eerste loopsheid.
Bij castratie vóór de eerste loopsheid loopt u een gerede kans dat de hond wat langer doorgroeit. Groeischijven sluiten namelijk na de eerste loopsheid.
Voordelen
Als de ingreep voor de eerste loopsheid, op 6-7 maanden leeftijd, wordt uitgevoerd is de kans op de ontwikkeling van melkkliertumoren enorm verkleind.
Geen loopsheid meer. Niet meer 2 X per jaar de hond 3 weken tijdens de loopsheid aan de lijn ter voorkoming van weglopen en ongewenste dekking.
Suikerziekte komt vrijwel alleen voor bij oudere ongecastreerde teven.
Baarmoederontsteking komt vrijwel uitsluitend na de loopsheid voor bij oudere teven. Dus ook al wordt bij de castratie de baarmoeder niet verwijderd dan is de kans op een ontsteking vrijwel nihil. Dit komt omdat herhaalde hormoon cycli bij ongecastreerde teven een blijvende verandering in het baarmoederslijmvlies teweeg brengen waardoor een verdikt slijmvlies ontstaat met vele cysten erin. Dit maakt de baarmoeder gevoelig voor infectie.
Geen kans op schijndracht. Schijndracht kan zich 2 maanden na de loopsheid ontwikkelen. Dit leidt tot ongewenst gedrag, namelijk piepen, onrust, graven, slepen met knuffels en melkklierzwelling.
Een onzekere teef kan zekerder worden.
Nadelen
In een klein percentage van de honden treedt na verloop van tijd urine-incontinentie op na de sterilisatie. Dit zou met name gelden voor grotere rassen. Honden produceren na de ingreep geen oestrogeen en progesteron meer. Door de afwezigheid van oestrogenen wordt de sluitspier bij alle teven slapper. Over het algemeen is dit met medicijnen goed te ondervangen.
De kans op overgewicht neemt toe. Het is zinvol gecastreerde teven bewust minder te voeren en voldoende lichaamsbeweging te geven.
Langharige honden krijgen vaak een pluiziger en doffere beharing. Dit is geen fraai gezicht maar voor de hond is dit uiteraard geen probleem.
Sommige teven worden na de ingreep wat feller/scherper van karakter. Het wordt daarom wel eens afgeraden om felle of dominante teven te castreren. Zeker als dit gedrag zich al op de leeftijd van 6 maanden voordoet of jonger.
Elke operatie onder narcose brengt een zeker risico met zich mee.
Conclusie
Concluderend heeft uw teef na castratie zeer veel minder kans op tumoren, geen kans meer op baarmoederontsteking en een verwaarloosde kans op suikerziekte. Zij heeft wel een verhoogde kans op incontinentie, overgewicht en een wat pluizige vacht.
In gedrag kan de teef wat pittiger worden.
ik zou het zelf ook niet doen of er moet een reden er voor zijn om het wel te doen, die niet op een andere manier op te lossen is.