Hoi.
Ik zit nu even met een flink dilemma.
Ik kreeg vandaag van een vriend te horen dat hij het raar vind dat ik Sasja nu ineens zoveel mee neem.
Thuis heb ik nog een oude hond van 15 en die is dan alleen.
De laatste 3 jaar is er bijna continu iemand thuis geweest bij Banjer.
Maar daarvoor is Banjer altijd enigst hond geweest en heeft nooit last van verlatingsangst gehad.
Maar als ik naar Banjer kijk licht hij alleen maar de hele dag te slapen,slapen en slapen.
En als ik thuis ben..ben ik er best veel mee bezig.
Ik ben er zo boos over geworden.
Stel ik me nu aan of heeft hij toch gelijk?
Ik doe echt veel met Banjer..maar hij kan gewoon niet meer rennen en ook niet ver meer lopen.
Ik speel er wel mee..aangepast aan zijn mobiliteit.
En verwend word hij ook.
Ik heb hem pas geleden ook nog meegenomen naar de dierenarts voor een controle en banjer is (voor zijn leeftijd) in redelijke goede gezondheid.
Ik heb altijd mijn leven geweid aan de honden met als gevolg dat ik zelf niet geleefdheb..nu ga ik eens aan mezelf denken (maar hou wel de honden in mijn achterhoofd) en dan krijg ik comentaar dat Banjer teveel alleen is.
Hij is nu max 6 uurtjes per dag alleen.
En zelf merk ik niet dat hij er problemen mee heeft want hij licht heerlijk te snurken als ik thuis kom..sterker nog..ik moet hem vaak wakker maken.



3 doggies





