Hoi allemaal,
Mika heeft 4 jaar van haar leventje in een kennel doorgebracht waarvan 3 jaar met een andere hond. Toen ik haar ophaalde trof ik eigelijk een hele lieve, kleine dogo aan waarvan iedereen dacht dat ze nog een pup was van een jaar of 1... Mika is 4 en een half. Ik ben de eerste die ze zag, die haar aanlijnde en meenam. Eenmaal thuis gekomen en we naar bed gingen ging mika voor de buitendeur zitten zo van ik moet de kennel weer in... hartverscheurend is het om te zien dat een hond met gebogen kop en treurige ogen te zien wachten dat ze weer naar buiten moet. Ik heb haar op bed genomen en sinds dien heeft ze geaccepteerd dat ze niet meer buiten hoeft te leven. Mika heeft enkeld een groot probleem... Doordat ze 3 jaar in een kennel heeft gezeten met een golden retriever flipt ze de pan uit als we tijdens het uitlaten er een tegen komen. Omdat er een klein hondje in het huis rond liep en we komen een formaat Jack russel tegen idem dito... Het ergste is nog haar agressie op de momenten dat ze bij me ligt. Als ik een van mn andere honden bij me roep begint ze te grommen.. ik corrigeer haar met mijn stem (zoals de GD mij gezegt heeft) maar dat mag niets baten... ze gromt gewoon door maar dan met de tanden bloot... Nogmaals we weten niet wat er allemaal in haar leventje is gebeurd... we kunnen alleen maar raden... Wat we denken is dat de honden die met haar geleefd hebben zijn voorgetrokken dat heeft ze al die tijd moeten gezien hebben... hoe moet ik haar laten merken dat het goed is dat ze gewoon hier blijft en dat het nergens voor nodig is zo te reageren?
Mika weet wie de baas is ze luisterd prima... Heeft iemand nog tips voor mij wat ik nog verder kan doen?
Groetjes Danielle en een poot van Djano, Mika en Jessy



3 doggies
)

