Mijn eigen ervaring MET succes:
De juiste Afstand is heel belangrijk om te trainen.
Als ik een hond/mens zie aankomen neem ik direct afstand (dit kan in het begin wel 50/75 mtr zijn) , waarbij degene nog wel in zicht is of komt, maar ik Jip z'n aandacht nog wel kan vangen omdat hij nog niet in z'n volledige angst zit.
Ik neem dus direct de afstand waarop hij er niet te gefixeert inzit, en ik dus in staat ben om zijn aandacht te vangen.
Is de afstand te dichtbij zit de hond in de fixatie en staat niet open voor iets anders om hem heen, is de afstand te groot is er geen angst, dus geen gedrag om te resocialiseren.
Op de juiste afstand ga ik zitten met een doosje lekkers (denk aan gekookt vlees, garnaal, kaas).
Ik vraag Jip z'n aandacht (wat dan mogelijk is omdat hij wel iets stress ervaart maar niet volledig in de stres zit) en dit wordt beloond met lekkers. Niet 1 stukje , maar iedere keer als hij naar me kijkt.
Gaat dit goed kun je proberen de afstand de volgende keer wat te verkleinen. Neem kleine stapjes en kijk goed naar je hond. Te gefixeert betekent dat de afstand te klein is.
Op deze manier kun je proberen om de hond relaxter te krijgen, zich meer op jou te laten richten en uiteindelijk ook op kleinere (maar acceptabele)afstanden rustig te passeren.
Blijf nog geruime tijd belonen, pas als je hond stressloos op een aantal meters een andere hond kan passeren kun je beginnen met intervalbeloning.
Houdt er rekening mee dat dit een traject van maanden is, afhankelijk van het tempo van je hond.
Dit zeg ik er nog even bij, omdat veel mensen na een week al resultaat verwachten en gedesillusioneerd weer afhaken.
Zijn er momenten waarin bovenstaande trainingmogelijkheid niet lukt, negeer dan het blaffen van de hond het liefst. Geen sussende woordjes, geen corrigerende woorden, geen getrek aan de lijn.
Zie het als een helaas gemist trainingmomentje. Geen nood volgende keer beter.
Als je trouwens op de grond zit bij je hond en de hond is in redelijk rustige staat en op jou gericht, kun je best op neutrale toon wat dingen zeggen. Het maakt niet uit wat, want de hond verstaat je toch niet. Maar met jou stem laten merken dat er rust en controle is.