ik heb al 3 jaar een engelse stafford van pups af aan. Ze is mijn wandel en knuffelmaatje. Echter sinds kort zijn de wandelingen minder leuk. Dit omdat ze steeds feller word en aanvaringen aangaat met andere honden, lippen optrekken, afbijten enz. Dit heeft (nog) niet geleid tot een echte vechtpartij maar ik moet erbij zeggen dat ik achter een buggy loop dus echt geen behoefte heb aan dit gedonder. Voor mij niet, voor die hond niet maar zeker niet voor die kleine.
Gezien het postuur van mijn hond en de energie en kracht die zij uit, zal het echt geen pretje worden als het lieve gedrag omslaat in woede. Ik vind het niet fijn om met een hond te lopen waarvan ik niet weet waartoe ze in staat is en dat gevoel ervaar ik momenteel wel zo.
OP het begin kan je zeggen, ach verkeerd geurtje, verkeerde situatie maar dit is niet leuk meer. Het ligt echt aan haar. Er zijn gewoon telkens aanvaringen (ook met een klein rondje als ik haar bijv aan de riem heb). Voorheen liep ze altijd lekker in de bossen los en met anderen honden te rennen.
Ze is van jongs af aan ook goed gesocialiseerd dus dit is echt een probleem van de laatste weken. Het lijkt net of de dominantie zich nu pas gaat ontwikkelen.
De afgelopen weken is er niks veranderd in haar situatie, aan mijn houding, onze thuissituatie, haar voer ed waardoor ze nu doet wat ze doet. Ze is ook geholpen.
Ik ben nu weer back to basic met haar kwa opvoeding en trainen.
wie heeft hier ervaring in of tips adviezen voor. Hoe ik hier het beste mee om kan gaan.
Ik bedoel als ik haar vanaf nu elke keer moet aanlijnen dan breekt ze thuis de boel af, ze moet toch haar energie kwijt en even lekker kunnen rausen. Ik denk dat als ik dat niet doe, haar frustraties vergroot?!
gelieve domme en beledigende reacties mbt het ras achterwege te laten en bruikbare reacties te plaatsen waar ik echt wat mee kan en mijn verzoek hierin te respecteren.
( ik zet het er maar vast bij gezien andere topics op deze site er nogal moeizaam uitzien

alvast bedankt.













