Haha, zelfs daar zou ik niet voor gaan, Noortje. Al die mensen die je dan tegen houden/aanspreken omdat ze je hond zo leuk vinden. Stel je voor: 'Ach, wat een schatje, een week of 8 of 9 oud zeker?' 'Nee, u bent al de tiende die me dit vandaag gevraagd heeft, maar hij is toch echt al anderhalf jaar oud, het namelijk een volwassen hond in puppyverpakking'
of nog leuker: 'Waar denk je wel niet dat je mee bezig bent?? Agility/fietsen/hardlopen/*vul maar in* met zo'n jonge hond? Ben je niet goed wijs ofzo?'
Nee hoor, ik vind Sproet nog altijd prachtig en ik ben blij dat hij volwassen is. Heerlijk. Ik hou ook meer van grotere honden, vind Sproet zo ongeveer de minimum grootte hebben van wat ik leuk vind.
Als ik later weer voor een hond ga, zal ik denk ik wel weer voor een pup kiezen en niet voor een herplaatser/asielhond, omdat ik het heerlijk vind dat ik Sproet door en door ken. Ik weet precies wat hij in zijn leven meegemaakt heeft (met uitzondering van de eerste acht weken uiteraard) en weet dus ook waar bepaald gedrag wegkomt. Ik kan redelijk voorspellen hoe hij op bepaalde situaties zal reageren en weet waar ik bij hem op moet letten. Dat lijkt me toch lastiger bij een hond waarvan je het verleden niet kent. Ondanks dat ik Sproet zo ongeveer groot gekeken heb, denk ik wel dat er ooit weer een pup bij mij rond zal scharrelen. 